دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Geology and geochemistry of Mishu S-type granitoid NW Iran زمین‌شناسی و زمین‌شیمی توده گرانیتوییدی S-type میشو، شمال‌غرب ایران 111 126 16107 FA ملیحه شاه‌زیدی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محسن مؤید گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران شوجی آرایی پژوهشکده علوم‌ و مهندسی، دانشکده سیستم‌های طبیعی، دانشگاه کانازاوا، ژاپن تهمینه پیرنیا پژوهشکده علوم‌ و مهندسی، دانشکده سیستم‌های طبیعی، دانشگاه کانازاوا، ژاپن جمشید احمدیان گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، ٣٦٩٧-١٩٣٩٥، ج. ا. ایران Journal Article 2016 06 14 The Mishu garnitoid complex, located NW of Mishu Mountains, southwest of Marand and northwest of Iran (East Azarbaidjan), and intruded into the metamorphosed Precambrian rocks (Kahar Formation). Based on petrographic studies, the pluton composed of acid rocks including granodiorite, monzogranite, syenogranite and two-mica granite, all cut by acid and diabasic dykes. The presence of surmicaeous xenoliths are evidences of refractory minerals and restite. Petrographic and geochemical studies indicate that the Mishu plutonic rocks can be classified as S-type granite having calc-alkaline and peraluminous nature. On chondrite and primitive mantle-normalized diagrams, almost all the rocks show enrichment in LILE and LREE, HREE, HFSE depletion as significant negative depletion in Nb, Ta, Eu, Ti, Sr and Ba, which is typical of calc-alkaline magmatism from subduction-zone environment. The geochemical data and position of the studied samples on discriminative tectonic diagrams show that the rocks are compatible with orogenic granitoids. توده گرانیتوییدی S-type میشو در جنوب‌غرب مرند (بین گسل‌های شمالی و جنوبی میشو) و شمال‌غرب ایران و دامنه شمال‌غربی کوه‌های میشو رخنمون داشته و در سنگ‌های دگرگونی پرکامبرین (سازند کهر) تزریق شده است. این توده از لحاظ سنگ‌شناسی در برگیرنده طیفی از سنگ‌های نفوذی اسیدی شامل گرانودیوریت، مونزوگرانیت، سینوگرانیت و گرانیت دومیکایی بوده و توسط دایک‌های اسیدی و بازیک قطع شده است. حضور انکلاوهای سورمیکاسه شواهدی از کانی‌های دیرگداز و حضور رستیت را نشان می‌دهد. بر اساس مطالعات صحرایی، پتروگرافی و زمین‌شیمیایی، سنگ‌های توده نفوذی کوه میشو در گروه گرانیتوییدهای نوع S قرار می‌گیرند و دارای ماهیت کالک‌آلکالن پتاسیم‌دار و از نوع پرآلومین هستند. در نمودارهای تغییرات عناصر کمیاب به‌هنجار شده به کندریت و گوشته، اغلب این سنگ‌ها غنی‌شدگی از LREE و LILE، تهی‌شدگی از HREE و HFSE و آنومالی منفی Eu، Ta، Nb، Ti، Sr و Ba نشان می‌دهند که ویژگی ماگماتیسم مرتبط با فرورانش است. داده‌های زمین‌شیمیایی در کنار موقعیت نمونه‌ها بر روی نمودارهای مختلف تمایز محیط تکتونیکی، نشان می‌دهد که این سنگ‌ها، با گرانیت‌های کوه‌زایی قابل مقایسه است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16107_3767da6661b763ab29aff0c846f7717b.pdf