دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 3 2018 11 22 mineralogy, the nature of magmatic and tectonic setting of amphibolite protolith from Gol Gohar iron ore deposit, Sirjan, Kerman کانی‌شناسی، بررسی سرشت ماگمایی و جایگاه زمین‌ساختی ‏پیدایش سنگ‌مادر آمفیبولیت‌های معدن سنگ آهن ‏گل‌گهر (شماره 1) سیرجان، کرمان 27 54 22845 10.22108/ijp.2018.82016.0 FA افسانه جعفری گروه زمین‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمد حسن کریم پور گروه زمین‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران سید احمد مظاهری گروه زمین‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران آزاده ملکزاده شفارودی گروه زمین‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-7373-561x مسعود عسکری شرکت صنعتی و معدنی گل‌گهر، سیرجان، ایران Journal Article 2016 08 18 The Golgohar iron mine is located at 55 km southwest of Sirjan in the Sanandaj-Sirjan structural zone. The host rocks of the ore deposit include metamorphosed rocks in green schist and amphibolite facies. The mineralization is massive or disseminated in adjacent rocks. The metabasic rocks are classified into amphibolite, epidote amphibolite, epidote-biotite amphibolite and biotite amphibolite types. Base on major, trace, and rare earth elements, the protolithsof these rocks are basic igneous rocks varying from basalt, basaltic andesite, trachy basalt, basaltic trachy andesite compositions. The trace elements pattern shows enrichment in large-ion lithophileelements and depletion in high field strength elements, suggesting their island arc signatures. LREEs enrichment and relatively flat HREEs patterns further support this interpretation. According to geochemical data these rocks were derived from depleted mantle that was contaminated by the melts of subducted sediments. The relative age of these rocks does not match with the tectonic setting. It seems that the Neo-Tethyan subduction along the northern subduction zone caused the emplacement of the study rocks in the Upper Triassic time. In this case, geochronological data may be helpful. مجموعه معدنی گل‌گهر در 55 کیلومتری جنوب‌باختری سیرجان در پهنه دگرگونی سنندج- سیرجان جای دارد. سنگ‌های منطقه در بازة رخساره‌های شیست‌سبز و آمفیبولیت دگرگون شده‌اند. کانه‌سازی آهن (مگنتیت) به‏‌صورت توده‌ای و یا پراکنده در منطقه رخنمون دارد. متابازیت‌های منطقه به گروه‌های آمفیبولیت، اپیدوت- آمفیبولیت، اپیدوت- بیوتیت ‌آمفیبولیت و بیوتیت ‌آمفیبولیت رده‌بندی می‌شوند. برپایة تغییرات عنصرهای اصلی، فرعی و کمیاب، سنگ‌مادر آنها از نوع سنگ‌های آذرین مافیک و در بازة ترکیبی پیکروبازالت، بازالت، آندزیت‌بازالت، تراکی‌بازالت و ‌تراکی‌آندزیت بازالتی بوده است. الگوی عنصرهای نادر، غنی‌شدگی از عنصرهای لیتوفیل بزرگ یون و تهی‌شدگی از عنصرهای با شدت میدان بالا نشان می‌دهد که با ویژگی‌های بازالت‌های کمان آتشفشانی همخوانی دارد. الگوی غنی‌شدگی LREE و کمابیش مسطح HREE نیز این نکته را نشان می‌دهند. داده‌های زمین‌شیمیایی پیشنهاد می‌کنند این سنگ‌ها از گوشته‌ای تهی‌شده و آلوده به رسوب‌های قاره‌ای جدایش یافته‌اند. سن نسبی نسبت‌داده‌شده به این سنگ‌ها با چنین جایگاه زمین‌ساختی همخوانی ندارد. گمان می‌رود به‌دنبال فرورانش نئوتتیس در راستای پهنه فرورانش شمالی، سنگ‌های بازیک در تریاس بالایی جایگیری کرده‌اند. ‌داده‌های سن‌سنجی در این زمینه بسیار کارآمد خواهند بود. https://ijp.ui.ac.ir/article_22845_8983468479b06b27e8b7b045b6bed33a.pdf