دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 13 1 2022 03 21 Mineral chemistry, tectonic setting and thermo-barometry of the gabbro-diorite intrusive body (south of Tikmehdash), East-Azarbaijan زمین‌شیمی کانی، جایگاه زمین‌ساختی و دما- فشارسنجی تودة آذرین درونی گابرو- دیوریت (جنوب تیکمه‌داش، آذربایجان شرقی) 117 142 24907 10.22108/ijp.2020.122066.1168 FA مرضیه رضایی اقدم دانشجوی دکتری، گروه علوم ‌زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران؛ ‌ احمد جهانگیری استاد، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محسن مؤید استاد، گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران قهرمان سهرابی استادیار، گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2020 03 10 The Bostanabad-Hashtrood gabbro-diorite intrusive body in the south of Tikmehdash has intruded the Eocene volcanic-sedimentary rocks. The chemistry of the constituent minerals in this intrusive body shows that the plagioclases and clinopyroxenes have labradoritic and diopsidic composition, respectively, and are accompanied by the subordinate amounts of Mg-rich biotite and gangue minerals. The chemistry of the existing diopsides in these rocks indicates that their parent magma belongs to subalkaline magmatic series with a continental arc tectonic setting. The thermometric considerations showed that the clinopyroxene was crystallized at temperatures around 1200°C. Based on AlVI content (0.048-0.102) in the crystal lattice of the clinopyroxenes, it was ascertained that this mineral was formed under the pressure range of 6 to 9 kbars equivalent to depths between 19 and 28 km. Additionally, this study revealed that the clinopyroxenes in these rocks were formed from a magma which contained 10% water. The presence of some ferric iron in these clinopyroxenes with titanomagnetite is indicative of high oxygen fugacity in the parent magma. در جنوب تیکمه‌داش، تودة آذرین درونی گابرو- دیوریتی بستان‌آباد- هشترود درون سنگ‌های آتشفشانی- رسوبی ائوسن نفوذ کرده است. شیمی کانی‌های سازندة این تودة آذرین درونی نشان می‏‏‌دهد پلاژیوکلازها و کلینوپیروکسن‏‌ها به‌ترتیب ترکیب لابرادوریتی و دیوپسیدی دارند و با مقادیر کمتری بیوتیت غنی از منیزیم و کانی‌های کدر همراهی می‏‏‌شوند. شیمی دیوپسیدهایِ این سنگ‌ها نشان می‌دهد ماگمای مادر آنها به سری ماگمایی ساب‌آلکالن با جایگاه زمین‌ساختی کمان قاره‌ای تعلق دارد. بررسی‏‌های دماسنجی نشان‏‌دهندة تبلور کلینوپیروکسن‏‌ها در دماهای نزدیک به 1200 درجة سانتیگراد هستند. برپایة مقدار Al^vi ( 048/0 تا 102/0) در ساختار کانی کلینوپیروکسن، روشن شد این کانی در بازة فشاری 6 تا 9 کیلوبار معادل ژرفایِ 19 تا 28 کیلومتر پدید آمده است. افزون‌بر این، این پژوهش آشکار کرد کلینوپیروکسن‏‌های این سنگ‌ها از ماگمایی پدید آمده‏‌اند که نزدیک به 10% آب داشته است. وجود مقداری آهن فریک در این کلینوپیروکسن‏‌ها همراه با تیتانومگنتیت گویای فوگاسیته بالای اکسیژن در ماگمای مادر دارد. https://ijp.ui.ac.ir/article_24907_e7f8735712c131a6304cbcd611524704.pdf