دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 2 7 2011 05 22 Causes of different composition of chromitites in Naein and Ashin ophiolites, and its absence in Anark and Jandaq ophiolites (Isfahan province) دلایل اختلاف ترکیب کرومیتیت در افیولیت‌های نایین و عشین و نبود آن در افیولیت‌های انارک و جندق (استان اصفهان) 1 20 16077 FA قدرت ترابی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2016 06 14 There are two types of ophiolites in the west of Central Iran: Mesozoic ophiolites (Naein and Ashin), and Paleozoic or Precambrian ophiolites (Anarak and Jandaq). Field studies show that the Mesozoic ophiolites have considerable masses of chromitite, but there are no chromitite Anarak and Jandaq ophiolites. The study of Mesozoic ophiolites reveals that they have two different types of chromitites. The Naein chromitites are high-Cr whereas the Ashin chromitites are high-Al. The reasons for the chromitite absence in the Anarak and Jandaq ophiolites are lherzolitic system of mantle, low degree of partial melting in mantle rocks and the lack of sequential melt production by mantle. Different composition of orthopyroxenes, difference in degree of partial melting and chemistry of ascending melts are causes of compositional diversity of chromitites in Mesozoic ophiolites. افیولیت‌های غرب ایران مرکزی بر دو گونه هستند: افیولیت‌های مزوزوییک (نایین و عشین)، و افیولیت‌های پالئوزوییک یا پرکامبرین (انارک و جندق). بررسی‌های صحرایی افیولیت‌های مزوزوییک نشان می‌دهد که این مجموعه‌های سنگی دارای کانسارهای کرومیت درخور توجهی بوده، در صورتی که کرومیتیت در افیولیت‌های انارک و جندق دیده نشده است. مطالعه کرومیتیت‌های موجود در افیولیت‌های مزوزوییک نیز نشان داده است که از دو نوع متفاوت هستند، بدین صورت که کرومیتیت‌های افیولیت نایین از نوع کرومیتیت‌های با Cr بالا بوده، در صورتی که کرومیتیت‌های افیولیت عشین از نوع کرومیتیت‌های با Al بالا هستند. دلایل فقدان کرومیتیت در افیولیت‌های انارک و جندق به لرزولیتی بودن سیستم گوشته، نبود گسترش ذوب‌بخشی در سنگ‌های گوشته و پویا نبودن گوشته در تولید مذاب‌های جدید بر می‌گردد. دلیل تشکیل کرومیتیت‌های با ترکیب متفاوت در افیولیت‌های مزوزوییک نیز به اختلاف ترکیب ارتوپیروکسن‌ها، مقادیر متفاوت درجات ذوب‌بخشی و اختلاف در ترکیب شیمیایی ماگمای در حال صعود مربوط می‌شود. https://ijp.ui.ac.ir/article_16077_3ccf4aeb7d66bfdfa3f75bbe8d5a3c73.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 2 7 2011 05 22 Mineralization study of titanium in Kahnouj ophiolitic complex based on petrological, mineralogical and geochemical data, south of Kerman province مطالعه کانه‌زایی تیتانیم در مجموعه افیولیتی کهنوج با استفاده از داده‌های سنگ‌شناسی، کانی‌شناسی و ژئوشیمیایی، جنوب استان کرمان 21 38 16078 FA محمدعلی رجب‌زاده بخش علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران منصور قربانی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران منیر سعادتی بخش علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2016 06 14 The Kahnouj ophiolitic complex, in south of Kerman Province emplaced as a horst structure between two major north-south trending fault zones of Jiroft and Sabzevaran. The ophiolite is incomplete and is composed mainly of layered gabbros, isotropic gabbros, sheeted dykes, plagiogranites as well as pillow lavas associated with radiolarites and pelagic limestones. Ilmenite is the predominant Ti-bearing mineral often occurred as interstitial with amphibole following plagioclase, olivine and clinopyroxene crystallization. The formation of considerable gabbro masses accompanied by crystallization of large amounts of plagioclase and clinopyroxene leads to the differentiation of Ti-Fe-rich melts at ferrogabbro formation as major ilmenite host rock. Decrease in compatible elements such as Mg and Cr and continuous increase in incompatible elements (e. g. Mn, Na and Ti) from the lower towards the upper parts of the ophiolitic complex indicate that the ophiolitic rocks crystallized from Ti-rich tholeiitic magma during fractional crystallization. مجموعه افیولیتی کهنوج در جنوب استان کرمان به‌صورت یک فرا زمین بین دو گسل شمالی-جنوبی جیرفت و سبزواران بر روی زمین جایگیری شده است. این افیولیت یک مجموعه کامل نبوده، عمدتاً شامل گابروهای لایه‌ای، گابروهای ایزوتروپ، دایک‌های ورقه‌ای، پلاژیوگرانیت‌ها و گدازه‌های بالشی همراه با رادیولاریت‌ها و سنگ‌های آهکی پلاژیک است. ایلمنیت کانی اصلی تیتانیم است که به‌صورت بین‌بلوری پس از تبلور کانی‌های پلاژیوکلاز، الیوین و کلینوپیروکسن و اغلب همراه با آمفیبول ایجاد شده است. تشکیل توده‌های عظیم گابرویی که با تبلور وسیع پلاژیوکلاز و کلینوپیروکسن همراه است موجب ایجاد سیال غنی از آهن و تیتانیم در زمان تشکیل سنگ فروگابرو، میزبان اصلی ذخایر ایلمنیت می‌شود. کاهش عناصر سازگار با فرآیند تبلور نظیر Mg و Cr و افزایش پیوسته عناصر ناسازگاری مانند Mn، Na و Ti از بخش‌های زیرین به سمت مناطق فوقانی مجموعه افیولیتی نشان‌دهنده تشکیل مجموعه افیولیتی از طریق فرآیند تفریق بلورین از یک ماگمای تولییتی غنی از تیتانیم است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16078_52e8a9b157d04ea078c7f19d09a1c867.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 2 7 2011 05 22 Geochemistry and petrogenesis of Givshad volcanic and subvolcanic rocks (southwest of Birjand, east of Iran) ژئوشیمی و پتروژنز سنگ‌های آتشفشانی و نیمه نفوذی گیوشاد (جنوب‌باختر بیرجند، خاور ایران) 39 50 16079 FA محمدحسین زرین‌کوب گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران سید سعید محمدی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران فضیلت یوسفی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران Journal Article 2016 06 14 The study area is located 41 Km Southwest of Birjand, in the northern part of Sistan suture zone. An Eocene dioritic subvolcanic body together with andesites and basaltic andesites have intruded into the paleogene shales and sandstones. The main textures in these rocks are porphyric with microgranular groundmass, porphyric and glomeroporphyritic. Plagioclase (oligoclase-andesine) and amphibole (green hornblende) are the main phenocrysts. Biotite, clinopyroxene and rare olivine are the remaining minerals of these rocks. The negative anomaly in high field strength elements (HFSE) such as Nb and Ti in these rocks point to the geochemical characteristic of magmatic arcs. High ratio of LREE/HREE, Sr/Y (Ave. 44.33), La/Yb (Ave. 12.48), the amount of SiO2 and the absence of Eu negative anomaly show that these rocks are similar to adakites. On the base of obtained data, the magmatism can be the result of a post collision process in a subduction regime originated from an eclogite source. منطقه مورد بررسی، در فاصله 41 کیلومتری جنوب‌باختری بیرجند، در بخش شمالی ایالت جوش خورده سیستان قرار دارد. یک مجموعه آتشفشانی شامل آندزیت و آندزیت بازالتی به همراه یک توده نیمه نفوذی دیوریتی منسوب به ائوسن به درون شیل و ماسه سنگ پالئوژن نفوذ کرده‌اند. بافت‌های غالب مشاهده شده در این مجموعه سنگی شامل پورفیری با زمینه میکروگرانولار، پورفیری و گلومروپورفیری هستند. پلاژیوکلاز (الیگوکلاز- آندزین) و آمفیبول (هورنبلند سبز) فراوان‌ترین فنوکریست‌ها هستند. بیوتیت، کلینوپیروکسن و به‌ندرت الیوین، دیگر کانی‌های مشاهده شده هستند. بی‌هنجاری منفی در عناصر با شدت میدان بالا (HFSE) مانند Nb و Ti که از ویژگی‌های ژئوشیمیایی کمان‌های ماگمایی است، در این سنگ‌ها مشاهده می‌شود. بالا بودن نسبت‌های LREE/HREE، Sr/Y (میانگین 33/44)، La/Yb (میانگین 48/12) و مقدار SiO₂ همراه با فقدان آنومالی منفی Eu نشان می‌دهند که این سنگ‌ها به آداکیت‌ها شباهت دارند. این ماگماتیسم می‌تواند یک فرآیند پس از برخوردی مرتبط به فرورانش و از یک خاستگاه اکلوژیتی سرچشمه گرفته باشد. https://ijp.ui.ac.ir/article_16079_0bb758fa8a5fb475ca62f8eba1a25c2f.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 2 7 2011 05 22 Petrology and mineral chemistry of Ochestan granitoids (south of Mahallat, Markazi province) پترولوژی و ‌شیمی کانی‌های گرانیتوییدهای اچستان (جنوب محلات، استان مرکزی) 51 74 16080 FA سید محسن طباطبایی‌منش گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران اکرم‌السادات میرلوحی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران مهری موحدی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2016 06 14 The Ochestan granitoids are located 60 Km South of Mahallat in Markazi province and in Sanandaj-Sirjan zone. Based on petrographic studies, these rocks are alkali feldspar-granite, granite (syenogranite and monzogranite) and granodiorite. Alkali feldspar (orthoclase and microcline), plagioclase (albite and oligoclase), quartz and muscovite are present as the major minerals and tourmaline, biotite, zircon, garnet, apatite, opaque minerals, rutile and chlorite as the secondary ones. Foliation is found in many parts of the pluton indicating mylonitization process. Geochemical studies show sub-alkaline (calc-alkaline), peraluminous and S-Type for the granitoid studied. According to spider diagrams, upper crust is considered as the magma source, and syncollision as the geotectonic setting. Partial melting of metapelites can be assumed as a source of magma generation in regard to the type of granitoids, geochemical data and metamorphic rocks exposing in this area. گرانیتویید‌های اچستان در حدود 60 کیلومتری جنوب محلات در استان مرکزی و در پهنه سنندج- سیرجان واقع شده‌اند. بر اساس بررسی‌های پتروگرافی گرانیتوییدهای مزبور از نوع آلکالی‌فلدسپار گرانیت، گرانیت (سینوگرانیت و مونزوگرانیت) و گرانودیوریت هستند. کانی‌های تشکیل‌دهنده این سنگ‌ها شامل فلدسپار‌های آلکالن از نوع ارتوکلاز و میکروکلین، پلاژیوکلاز از نوع آلبیت و الیگوکلاز، کوارتز، مسکوویت، بیوتیت، تورمالین، زیرکن، آپاتیت، گارنت، کانی‌های کدر، روتیل و کلریت هستند. توده مذکور در بسیاری از قسمت‌ها دارای حالت برگوارگی است که نشان‌دهنده وقوع میلونیتی شدن این توده است. مطالعات ژئوشیمیایی بیانگر ماهیت ساب‌آلکالن (کالک‌آلکالن)، سرشت پرآلومینوس و S بودن گرانیتویید‌های مورد مطالعه است. بر اساس نمودار‌های به‌هنجار شده (عنکبوتی)، منبع این سنگ‌ها پوسته بالایی بوده، از لحاظ ژئوتکتونیک در جایگاه هم‌زمان با برخورد قرار دارد. با توجه به نوع گرانیتوییدها و مطالعات ژئوشیمیایی و حضور سنگ‌های دگرگونی در منطقه، احتمالاً این گرانیتوییدها از ذوب‌بخشی متاپلیت‌ها ایجاد شده‌اند. https://ijp.ui.ac.ir/article_16080_d438956e331b417d94431f2ae5197779.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 2 7 2011 05 22 The Oligocene basaltic lavas of east and southeast of Shahroud: Implication for back-arc basin setting of Central Iran Oligo-Miocene basin گدازه‌های بازالتی الیگوسن شرق و جنوب‌شرق شاهرود: شاهدی بر جایگاه پشت‌کمانی حوضه الیگو-میوسن ایران مرکزی 77 94 16081 FA محمد برهمند دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران محمود صادقیان دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران Journal Article 2016 06 14 Some basaltic lava, with olivine basalt to basaltic composition, have been erupted within the Oligocene gypsiferous red marls (Lower Red Formation), in east and southeast of Shahroud. These rocks display microlitic porphyry, glomeroporphyry and hyaloporphyry textures. Olivine, plagioclase and pyroxene (in olivine basalts) and plagioclase and pyroxene (in basalts) are the main minerals. Enrichment in LREE and LILE and depletion in HREE, with positive anomalies in Pb, Sr and Cs, and the absence of negative anomalies in Eu and HFSE, indicate an alkaline nature and a sub-lithospheric enriched mantle source for these rocks. The rocks studied plot in back-arc basin realm in petrogenetic and tectonomagmatic diagrams and seem to be generated from about 10% partial melting of an enriched garnet-lherzolitic mantle source. This tectonic setting, implies an extensional proto-back-arc basin in Oligo-Miocene, behind the Uroumiyeh-Dokhtar magmatic arc, in some parts of Central Iran, that had been accompanied by the deposition of continental sediments (Lower Red Formation), shallow sea deposits (Qom Formation) followed by continental sediments (Upper Red Formation) and basic alkaline mantle magmatism. در بخش‌های شرقی و جنوب‌شرقی شاهرود، در میان مارن‌های قرمز رنگ ژیپس‌دار الیگوسن (معادل با سازند قرمز زیرین)، یک سری گدازه‌های بازالتی با ترکیب الیوین بازالت تا بازالت فوران کرده‌اند. این سنگ‌‌ها دارای بافت‌های میکرولیتی پورفیری، گلومروپورفیری و هیالوپورفیری هستند. کانی‌های اصلی آن‌ها شامل الیوین، پلاژیوکلاز و پیروکسن در الیوین بازالت‌ها، و پلاژیوکلاز و پیروکسن در بازالت‌ها هستند. این سنگ‌ها در نمودارهای تعیین سری ماگمایی در قلمرو سنگ‌های آلکالن قرار می‌گیرند. غنی‌شدگی از LREE و LILE و تهی‌شدگی از HREE به‌همراه نبود ناهنجاری منفی از Eu و HFSE و حضور ناهنجاری مثبت از Pb، Sr و Cs، ماهیت آلکالن ماگما و سرچشمه گرفتن آن از یک منبع گوشته غنی شده زیر لیتوسفر قاره‌ای را تأیید می‌کند. این سنگ‌ها در نمودارهای پتروژنتیک و تعیین محیط تکتونوماگمایی، در جایگاه بازالت‌های پشت‌کمانی (BABB) قرار می‌گیرند که از ذوب‌بخشی تقریباً 10 درصدی یک منبع گوشته‌ای گارنت لرزولیتی غنی‌شده به‌وجود آمده‌اند. این جایگاه، حاکی از وجود یک محیط کششی پشت‌کمانی اولیه نابالغ در زمان الیگوسن- میوسن، در حوضه پشت‌کمان ماگمایی ارومیه- دختر، در بخش‌های وسیعی از ایران مرکزی است که با رسوب‌گذاری نهشته‌های قاره‌ای (سازند قرمز زیرین)، دریایی کم عمق (سازند قم) و قاره‌ای (سازند قرمز فوقانی) و ماگماتیسم آلکالن بازیک با منشأ گوشته‌ای، همراه بوده است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16081_dabcb82617ad44e26a5910bab5c2583a.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 2 7 2011 05 22 U-Pb-Th (zircon) geochronology, Sr and Nd isotopic composition and petrogenesis of granitoid pebbles of Qara Gheitan conglomerate, Aghdarband area, northeast Iran تعیین سن زیرکن به روش U-Pb-Th، ژئوشیمی ایزوتوپ‌های Sr و Nd و تعیین ﻣﻨﺸﺄ پبل‌های گرانیتوییدی کنگلومرای سازند قره‌قیطان‌ در منطقه آق‌دربند 95 118 16076 FA محمدحسن کریم‌پور گروه پژوهشی اکتشاف ذخایر معدنی شرق ایران، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران آزاده ملکزاده شفارودی گروه پژوهشی اکتشاف ذخایر معدنی شرق ایران، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-7373-561x فرزین قائمی گروه پژوهشی اکتشاف ذخایر معدنی شرق ایران، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران جی. لنگ فارمر گروه علوم زمین‌‌شناسی، دانشگاه کلرادو، بولدر، آمریکا چارلز استرن گروه علوم زمین‌‌شناسی، دانشگاه کلرادو، بولدر، آمریکا Journal Article 2016 06 14 The Qara Gheitan conglomerate (Late Permian-Early Triassic), is a part of Kopeh Dagh basement, situated in Aghdarband, northeast of Iran. The plutonic pebbles of conglomerate predominantly contain granite, alkali-granite and minor monzonite. Granitoids are highly potassic and strongly per to metaluminous nature. Magnetic susceptibility of granitoids are between 2-27×10-5 (SI units), chemical and mineralogical composition indicate that they belong to ilmenite-series (reduced type) granitoids. The results of U-Pb zircon age dating of the granitoids pebbles are 343 Ma (Carboniferous). They have a range of initial 87Sr/86Sr from 0.7062 to 0.7068, 143Nd/144Nd initial between 0.511938- 0.511936, initial εNd isotope values from -5.03 to -4.99 when recalculated to an age of 343 Ma (zircon age). These values could be considered as representative of continental crust-derived magmas. Based on 143Nd/144Nd and εNd isotope values, the meta-sedimentary source rock had a minimum age of 1400 Ma. Within the core of some zircons, there are rounded zircons with an age of, 1986, 1039 and 645 Ma. These zircons were brought with magma from the source rock. At the time of formation of source rock, rocks from Proterozoic were exposed. When compare the age of Dehnow-Kuhsangi and Khajeh Mourad granitoids (reduced S-Type) formed (Late Triassic) due to collision of Turan and Iran plates with the age of granitoid pebble (Carboniferous), it seems that the pebbles are the results of the much older continental collision taking place somewhere in their formation site (in the north of Aghdarband possibly in Turkemenistan). کنگلومرای سازند قره‌قیطان‌ (پرمین فوقانی تا تریاس آغازین) بخشی از پی‌سنگ حوضه رسوبی کپه‌داغ در ناحیه آق‌دربند در شمال‌شرقی ایران است. قطعات پلوتونیک کنگلومرا عمدتاً از گرانیت، آلکالی‌گرانیت و کمتر مونزونیت تشکیل شده است. این پبل‌ها عمدتاً غنی از پتاسیم بوده، ماهیتی شدیدآً پرآلومین تا متاآلومین دارند. پذیرفتاری مغناطیسی (SI ^5-10×2 تا<br /> SI ^5-10×27)، ترکیب کانی‌‌شناسی، طیف ترکیبی عمدتاً گرانیتی و ویژگی‌های ژئوشیمیایی، نشان می‌دهد که همه پبل‌ها به گرانیتوییدهای سری ایلمنیت (احیایی) تعلق دارند. سن‌سنجی به روش U-Pb بر روی کانی زیرکن، سن میانگین 343 میلیون سال (کربونیفر) را برای تبلور پبل گرانیتی مشخص کرد. مقدار نسبت ⁸⁷Sr/⁸⁶Sr اولیه با توجه به سن به‌دست آمده از زیرکن بین 7068/0 و 7062/0، مقدار ¹⁴³Nd/¹⁴⁴Nd اولیه بین 511936/0 و 511938/0 و εNd اولیه 03/5- تا 99/4- متغیر است. بنابراین، ماگما از ذوب‌بخشی سنگ‌های پوسته قاره‌ای ﻣﻨﺸﺄ گرفته است. بر اساس مقدار ¹⁴³Nd/¹⁴⁴Nd و εNd حداقل سن سنگ ﻣﻨﺸﺄ رسوبی دگرگون شده 1400 میلیون سال بوده است. در مرکز زیرکن‌ها نسل‌های متفاوت زیرکن (گرد شده) با سن‌های 1986، 1039 و 645 میلیون سال شناسایی شدند. این زیرکن‌ها از سنگ ﻣﻨﺸﺄ به‌همراه ماگما بالا آورده شده‌اند. در زمان تشکیل سنگ ﻣﻨﺸﺄ در منطقه سنگ‌هایی با سن‌های پروتروزوییک به‌عنوان پی‌سنگ قدیمی در ناحیه وجود داشته است. مقایسه سن توده‌های گرانیتی نوع احیایی ده‌نو، کوهسنگی و خواجه مراد (اواخر تریاس) که نتیجه برخورد صفحات ایران و توران هستند با سن پبل گرانیتی (کربونیفر)، نشان می‌دهد که پبل‌ها حاصل یک برخورد بسیار قدیمی‌تر بین خرده قاره‌های موجود در محل تشکیل آن‌ها (در شمال منطقه آق‌دربند و احتمالاً در کشور ترکمنستان) بوده‌اند. https://ijp.ui.ac.ir/article_16076_8e5c52bebd8e9cdea261ffe4ddfaf13b.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 2 7 2011 05 22 Elements variations and the origin of fluids during the hydrothermal alterations in the Astaneh-Arak granitoid تغییرات عناصر و ﻣﻨﺸﺄ سیالات در دگرسانی‌های گرمابی گرانیتویید آستانه اراک 119 134 16082 FA رحیمه میکاییلی گروه زمین‌‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران موسی کلیمی نقره‌ئیان گروه زمین‌‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران محمدعلی مکی‌زاده گروه زمین‌‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران بتول تقی‌پور گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2016 06 14 Seven distinct hydrothermal alteration zones developed within the Astaneh granitoid. The phyllic and silicic alterations have a wide extension in the study area. In the phyllic alteration, La in comparison to other REE's, is much more enriched which may be the result of sericite formation. The enrichment of LREE in the propylitic alteration, due to their accommodation in secondary minerals, is more than that of unaltered sample. The REE normalized pattern in the argillic alteration shows a considerable leaching of REE during the alteration process. The Eu/Eu* ratio in the altered samples is less than one and in comparison to unaltered sample displays positive anomaly. Generally, the chondrite normalized pattern in altered and unaltered sample is similar. The stable isotopes, δO18 and δD, data indicate that magmatic-metamorphic waters were responsible for fluids involved in phyllic and silicic alterations. گسترش دگرسانی در گرانیتویید آستانه به تشکیل هفت پهنة دگرسانی مجزا در این توده منجر شده است. در منطقه مورد مطالعه دگرسانی‌های فیلیک و سیلیسی از گسترش درخور توجهی برخوردار هستند. در طی دگرسانی فیلیک غنی‌شدگی از La بیشتر از سایر عناصر نادر خاکی بوده که می‌تواند به‌دلیل تشکیل کانی سریسیت باشد. غنی‌شدگی از عناصر نادر خاکی سبک در دگرسانی پروپیلیتیک بیشتر از نمونه غیر دگرسان بوده که ناشی از تثبیت این عناصر در کانی‌های ثانویه است. الگوی به‌هنجار سازی در دگرسانی آرژیلیک بیانگر تهی‌شدگی قابل ملاحظه از عناصر نادر خاکی در طی فرآیند دگرسانی است. نسبت Eu/Eu* در نمونه‌های دگرسان شده پایین‌تر از یک بوده، در مقایسه با نمونه دگرسان نشده دارای آنومالی مثبت است. به‌طور کلی الگوی به‌هنجارسازی به کندریت بیانگر مشابهت در روند عناصر در نمونه‌های دگرسان و سنگ اولیه است. نتایج حاصل از مطالعة ایزوتوپ‌های پایدار δO¹⁸، δD در رابطه با ﻣﻨﺸﺄ سیالات در دگرسانی‌های سیلیسی و فیلیک، بیانگر هم‌پوشانی آب‌های ماگمایی-دگرگونی است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16082_89f4bdfe4e4b15dfd76ae4284d8312f0.pdf