دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Autumn 1391 Appendix fa پاییز 1391 پیوست فارسی 0 16111 FA Journal Article 2016 06 14 https://ijp.ui.ac.ir/article_16111_9b07cc5522f01d498523c367bfe11082.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Metamorphism of mantle peridotites in Jandaq ophiolite (Central Iran) دگرگونی پریدوتیت‌های گوشته افیولیت جندق (ایران مرکزی) 1 18 16110 FA قدرت ترابی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2016 06 14 Jandaq ophiolite is one of the old ophiolites in Iran belonging to Proterozoic and Paleozoic, and subjected to different phases of metamorphism. The studied ophiolite is covered by Paleozoic schists and marbles and the mantle peridotite is one of the most predominant rock unit of the Jandaq ophiolite. The presence of metamorphic olivine and metamorphic orthopyroxene, tremolite formation, talc, anthophyllite, chlorite and antigorite in these peridotites reveal their metamorphism in amphibolite facies. Clinopyroxenes and Cr-spinels are resistant against metamorphism and are relicts of preliminary igneous mineralogy. The results of metamorphism study on the mantle peridotites, are in consistent with petrography and geothermobarometry of plagioclase-amphibole data in Jandaq ophiolite amphibolites. افیولیت جندق یکی از افیولیت‌های قدیمی ایران است که سن آن به پروتروزوئیک و پالئوزوئیک نسبت داده شده و فازهای دگرگونی متعددی را پشت سر نهاده است. این افیولیت توسط شیست‌ها و مرمرهای پالئوزوئیک پوشانده شده و پریدوتیت‌های گوشته یکی از مهم‌ترین واحدهای تشکیل‌دهنده آن است. وجود الیوین و ارتوپیروکسن‌های با منشاء دگرگونی، تشکیل ترمولیت، تالک، آنتوفیلیت، کلریت و آنتی‌گوریت در پریدوتیت‌های گوشته این مجموعه افیولیتی نشان از دگرگون شدن این سنگ‌ها در رخساره آمفیبولیت دارد. کلینوپیروکسن‌ها و اسپینل‌های کروم‌دار در مقابل دگرگونی مقاوم بوده و بازمانده کانی‌شناسی اولیه این سنگ‌ها هستند. نتایج حاصل از بررسی پدیده دگرگونی در این پریدوتیت‌های گوشته، در تطابق با داده‌های حاصل از پتروگرافی و دما- فشار سنجی زوج‌کانی‌های پلاژیوکلاز و آمفیبول موجود در آمفیبولیت‌های افیولیت جندق است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16110_3a4a51660ea9d254fe70746e06c18619.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Investigation of the origin of Heneshk Hematitic iron deposit, Fars province using petrological, mineralogical and geochemical data بررسی کانه‌زایی کانسار هماتیتی هنشک در استان فارس با استفاده از داده‌های سنگ‌شناسی، کانی‌شناسی و زمین‌شیمیایی 19 38 16105 FA محمدعلی رجب‌زاده بخش علوم‌زمین، دانشگاه شیراز،‌ شیراز،‌ ایران شروین پروین بخش علوم‌زمین، دانشگاه شیراز،‌ شیراز،‌ ایران زهره موسوی‌نسب بخش علوم‌زمین، دانشگاه شیراز،‌ شیراز،‌ ایران رضا شمسی‌پور دهکردی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان،‌ اصفهان، ‌ایران Journal Article 2016 06 14 Heneshk iron deposit is located between Gushti and Heneshk villages at Safashahr, NW of Fars province. Iron mineralization occurred as massive and lenticular shapes with silica and barite veins within brownish, silicified Triassic dolomitic host. Hematite and goethite are the principal ore minerals with minor magnetite that were formed through replacement and rarely open space filling within the host. Low concentrations of P ( کانسار آهن هنشک بین روستاهای گوشتی و هنشک در صفاشهر و در شمال‌غرب استان فارس واقع شده است. کانه‌زایی آهن به‌صورت توده‌ای و عدسی همراه با رگه‌های سیلیس و باریت، در سنگ‌های میزبان دولومیتی قهوه‌ای‌رنگ سیلیسی‌شده با سن تریاس تشکیل شده است. کانه‌های اصلی به‌ترتیب شامل هماتیت و گوتیت و به‌مقدار کمتری مگنتیت هستند که اغلب از طریق فرآیند جانشینی و به‌میزان کمتر به‌شکل شکافه پرکن در سنگ میزبان جایگیر شده‌اند. مقادیر پایین فسفر (کمتر از 01/0 تا 41/0 درصد)، تیتانیوم (کمتر از 01/0 تا 04/0 درصد)، کروم (کمتر از 01/0 درصد) و وانادیوم (5- 16 ppm ) در نمونه‌های کانسنگ، هرگونه منشاء ماگمایی نهشته‌های مورد مطالعه را رد می‌کند. همچنین اثری از کانی‌های شاخص اسکارن در منطقه دیده نمی‌شود. الگوی به‌هنجار شده کندریتی توزیع عناصر نادر خاکی، بی‌هنجاری منفی عناصر Ce و Eu، به‌همراه نسبت‌های Co/Ni، Eu/Sm£1 و La/Lu³1 در کنار داده‌های زمین‌دماسنجی (دمای 200- 300 درجه‌سانتیگراد) و بافتی، نشانگر ویژگی گرمابی ذخیره آهن هماتیتی هنشک است. توده‌های آذرین موجود در منطقه به‌عنوان منشاء فلزات و موتور حرارتی در این سیستم گرمابی عمل کرده‌اند. مشاهدات صحرایی، بافتی و ساختی ماده معدنی و سنگ‌های در برگیرنده، گویای اهمیت نقش محیط اکسایشی در نهشته شدن ماده معدنی است. با وجود مقادیر بسیار پایین مس و طلا در کانسار هنشک، مقدار نقره آن قابل مقایسه با برخی از ذخایر آهن نوع IOCG است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16105_928aea15b81cb42bf9e62798ec1d6bf2.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 The study of minerals chemistry, thermobarometry and tectonic setting of plutonic rocks from Sarabi Tueyserkan area (Hamedan province) مطالعه شیمی‌کانی، دما- فشارسنجی و جایگاه تکتونیکی سنگ‌های نفوذی منطقه سرابی تویسرکان (استان همدان) 39 58 16106 FA علی‌اصغر سپاهی گرو گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان،‌ ایران کاظم برزویی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان،‌ ایران صدیقه سلامی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان،‌ ایران Journal Article 2016 06 14 Sarabi area of Tueyserkan is located in Hamedan province which is a part of Sanandaj-Sirjan zone. Rocks of the area include igneous and metamorphic types in which the igneous rocks vary from gabbro to granite. The gabbros include olivine-gabbro, gabbro-norite, norite and gabbro. Considering different methods of thermometry for gabbros, the highest temperature belongs to olivine-gabbros which is about 1300 °C and the least temperature is about 950 °C for mafic rocks. Clinopyroxene-plagioclase barometry suggests nearly 6 Kbar pressure. Clinopyroxene, biotite and particularly amphibole were used to determine magma composition and tectonic setting. The results suggest a calc-alkaline to tholeiitic magma with approximately high oxygene fugacity during crystallization in a VAB tectonic setting. منطقه سرابی تویسرکان در استان همدان، بخشی از پهنه سنندج- سیرجان است. سنگ‌های این منطقه شامل سنگ‌های آذرین و دگرگونی است که سنگ‌های آذرین دارای طیفی از گابرو تا گرانیت هستند. سنگ‌های گابرویی منطقه شامل الیوین‌گابرو، گابرونوریت، نوریت و گابرو هستند. با توجه به دماسنجی‌هایی که به روش‌های مختلف بر روی گابرو‌ها انجام شد، بیش‌ترین دمای تبلور مربوط به الیوین گابروها و در حدود 1300 درجه‌سانتی‌گراد و کم‌ترین دما مربوط به گابروها، در حدود 950 درجه‌سانتی‌گراد است. فشار محاسبه شده با استفاده از کانی کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز حدود 6 کیلوبار تخمین زده شد. برای تعیین سرشت ماگما و محیط تکتونیکی از کانی‌های کلینوپیروکسن، بیوتیت و آمفیبول استفاده شده. با توجه به ترکیب این کانی‌ها، به‌ویژه آمفیبول، سرشت ماگما از نوع کالک‌آلکالن تا تولئیتی، دارای فوگاسیته اکسیژن نسبتاً بالا در زمان تبلور و محیط تشکیل آن، قوس آتشفشانی است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16106_7382d8e67b555b0b8c5d198ecbf95842.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Geochemistry of Ghareh Boltagh granitoid body, Buin-Miandasht (SE of Aligudarz) ژئوشیمی توده گرانیتوییدی قره‌بلطاق، بویین میان‌دشت (جنوب‌شرق الیگودرز) 59 76 16109 FA ناهید شبانیان بروجنی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم‌ زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد،‌ ایران علیرضا داودیان دهکردی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم‌ زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد،‌ ایران فاطمه پناه‌دار گروه زمین‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، خوراسگان، ایران Journal Article 2016 06 14 The Ghareh Boltagh granitic pluton, as a part of the magmatic-metamorphic complex of the north of Boein Miandasht, exposed in the southeastern of Aligoodarz and located in Sanandaj-Sirjan zone. The complex consists of granite, diorite and gabbro with metabasite rocks. Mineralogically, the granitic rocks are mainly composed of major minerals of quartz, alkali feldspar, plagioclase, and minor minerals of biotite, amphibole, epidote, zircon, sphene, apatite, tourmaline, allanite and opaque. The Ghareh Boltagh granitic pluton consists of high SiO2 (68.74-72.59 wt. %), K2O (4.5-5.01 wt. %) and Na2O (3.75-4.23 wt. %), and Fe2O3tot (2.2-3.78 wt. %). It shows metaluminous to slightly peraluminous nature. On the base of chondrite-normalized REE diagram, all of the samples invariably show a relatively enrichment in LREES rather than HREES with negative Eu anomalies. Their primitive-mantle normalized spider diagrams display negative Ba, Sr, P and Ti anomalies. The calculated zirconium saturation temperatures range from 799 to 848 °C. The studied rocks, geochemically, belong to the A2-type granites, generated in a post-collisional tectonic setting. توده گرانیتوییدی قره‌بلطاق به‌عنوان بخشی از مجموعه ماگمایی- دگرگونی شمال بویین میان‌دشت در جنوب‌شرق الیگودرز قرار دارد و در پهنه زمین‌ساختاری سنندج- سیرجان واقع شده‌است. از نظر سنگ‌شناسی، این مجموعه متشکل از گرانیت، دیوریت و گابرو به‌همراه سنگ‌های دگرگونی متابازیت است. سنگ‌های گرانیتی از نظر کانی‌شناسی، دارای کانی‌های اصلی کوارتز، آلکالی‌فلدسپات‌، پلاژیوکلاز، بیوتیت، آمفیبول و کانی‌های فرعی اپیدوت، زیرکن، اسفن، آپاتیت، تورمالین، آلانیت و اوپاک هستند. توده نفوذی گرانیتی قره‌بلطاق از نظر زمین‌شیمیایی دارای SiO₂ 74/68 تا 59/72 درصد وزنی، K₂O 5/4 تا 01/5 درصد وزنی، Na₂O بالا (75/3 تا 23/4 درصد وزنی) و میزان Fe₂O₃^tot 2/2 تا 78/3 درصد وزنی است. این گرانیت‌ها متاآلومینیوس تا کمی پرآلومینوس هستند. در نمودار REE به‌هنجار شده به کندریت، تمامی نمونه‌ها غنی‌شدگی LREES به HREES، همراه با آنومالی منفی Eu نشان می‌دهند. نمودارهای عنکبوتی به‌هنجار شده نسبت به MORB تهی‌شدگی از Sr، Ba، P و Ti نشان می‌دهند. درجه‌حرارت‌های اشباع زیرکن محاسبه شده از 799 تا 848 درجه‌سانتی‌گراد تغییر می‌کند. این گرانیت‌ها از نظر زمین‌شیمیایی دارای طبیعت A2 هستند و در یک موقعیت تکتونیکی بعد از برخورد تشکیل شده‌اند. https://ijp.ui.ac.ir/article_16109_61d94e0dc37b6fca50aa186b67ca0d2c.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Geochemistry, zircon U-Pb geochronology and Rb-Sr & Sm-Nd isotopes of Najmabad monzonitic rocks south of Ghonabad زمین‌شیمی، سن‌سنجی U-Pb زیرکن و ایزوتوپ‌های Rb-Sr و Sm-Nd سنگ‌های مونزونیتی نجم‌آباد، جنوب گناباد 77 96 16108 FA محراب مرادی نقندر گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، ‌مشهد، ‌ایران محمدحسن کریم‌پور گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، ‌مشهد، ‌ایران آزاده ملک‌زاده شفارودی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، ‌مشهد، ‌ایران 0000-0002-7373-561x جی. لنگ فارمر گروه زمین‌شناسی، دانشگاه کلرادو، بولدر، امریکا چارلز استرن گروه زمین‌شناسی، دانشگاه کلرادو، بولدر، امریکا Journal Article 2016 06 14 Najmabad is located south of Ghonabad in the province of Khorasan Razavi. This area is situated in the northern part of Lut Block. Two types of granitoid, ilmenite series (Jurassic), and magnetite series (Tertiary) are recognized in the study area. The aim of this research is to find out the age and petrogenesis of granitoid (magnetite series). The result of U-Pb zircon age dating of monzonite is 39.9 Ma (Middle Eocene time). Chemically, Monzonitic rocks are meta-aluminous to moderately peraluminous. They are classified as the magnetite-series (I-Type granitoid). Based on enrichment of LREE relative to HREE, enrichment of LILE (K, Rb, Ba and Sr) and depletion of HFSE (Nb, Ti and Ta) monzonitic magma originated in subduction zone. The average of SiO2 (66.52%), Al2O3, (15.26%), MgO (1.13%), Na2O (4.7%), K2O/Na2O (0.31), as well as LREE enrichment , positive Eu, high Sr (492 ppm), high ratio of (La/Yb)N (>13.58), Y ( نجم‌آباد در جنوب شهر گناباد، استان خراسان رضوی، و در شمال بلوک لوت واقع شده است. دو مجموعه گرانیتوییدی سری ایلمنیت به سن ژوراسیک و سری مگنتیت به سن ترشیری در منطقه شناسایی شدند. هدف از این مطالعه تعیین سن دقیق و بررسی پتروژنز توده‌های سری مگنتیت است. بر اساس سن‌سنجی به روش U-Pb در کانی زیرکن، سن توده‌های مونزونیتی منطقه نجم‌آباد معادل 9/39 میلیون سال (ائوسن میانی) است. این توده‌ها عمدتاً ماهیت متاآلومینوس تا کمی پرآلومینوس دارند و به گرانیتوییدهای سری مگنتیت (نوع I) تعلق دارند. غنی‌شدگی LREE نسبت به HREE و غنی‌شدگی عناصر LILE (Sr، Ba، Rb و K) نسبت به HFSE (Ta، Nb و Ti) شواهد مهمی است که ماگمای مونزونیتی در کمربند ماگمایی زون فرورانش تشکیل شده است. میانگین مقدار SiO₂ (52/66 درصد)، Al₂O₃ (26/15 درصد)، MgO (13/1 درصد)، Na₂O (7/4 درصد)، K₂O/Na₂O (31/0)، غنی‌شدگی شدید عناصر LREE، ناهنجاری مثبت Eu، مقدار بالای Sr (میانگین 492 گرم در تن)، بالا بودن نسبت (La/Yb)_N (بیش از 58/13) و مقدار Y (کمتر از 9/7 گرم در تن) و Yb (کمتر از 7/0 گرم در تن) کم نشان می‌دهد که ماگمای این توده‌ها ماهیت ماگماهای آداکیتی به ویژه نوع پر سیلیس را دارند. بر اساس نسبت ایزوتوپ اولیه ¹⁴³Nd/¹⁴⁴Nd (512851/0) و ⁸⁷Sr/⁸⁶Sr (70512/0)، ماگمای توده مونزونیتی از پوسته اقیانوسی صفحه فرو رونده مشتق شده است. الگوی عناصر REE، نبود ناهنجاری منفی Eu و مقدار بالای Sr، نشان‌دهنده تشکیل ماگما در عمق پایداری گارنت است. ماگمای توده‌های مونزونیتی از ذوب بخشی آمفیبولیتی که بین 10 تا 25 درصد گارنت داشته است، تشکیل شده است. بر مبنای داده‌های زمین‌شیمی عناصر جزیی، نادر خاکی و مقادیر ایزوتوپ‌های Rb-Sr و Sm-Nd، توده‌های نیمه عمیق ترشیری بلوک لوت در زون فرورانش تشکیل شده‌اند. سن گرانیتوییدها بین ائوسن میانی تا الیگوسن تحتانی است. سن گرانیتوییدها از شمال بلوک لوت به جنوب کاهش می‌یابد. گرانیتوییدهای کیبرکوه با سن 3/43 میلیون سال، در شمال و چاه‌شلجمی با سن 3/33 میلیون سال، در جنوب رخنمون دارند. مقدار نسبت ⁸⁷Sr/⁸⁶Sr اولیه نیز از شمال به جنوب همراه با کاهش سن توده‌های نفوذی از کیبرکوه به طرف چاه‌شلجمی، از 7077/0 به 7047/0 کاسته می‌شود. ماگمای مونزونیتی نجم‌آباد برخلاف دیگر توده‌های نفوذی بلوک لوت، غنی از سدیم بوده و با توجه به مقدار Nb کمتر از 8 ppm و مقادیر ایزوتوپی، کم‌ترین آلودگی را با پوسته قاره‌ای داشته است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16108_2469a6ba1e4fdaa4e351b9b239fb15d9.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Application of pyroxene chemistry for evaluation of temperature and pressure in the Kuh-e Dom intrusion کاربرد شیمی پیروکسن در ارزیابی دما و فشار مجموعه نفوذی کوه‌دم 97 110 16104 FA فاطمه سرجوقیان دانشکده زمین‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، ‌تهران،‌ ایران گروه علوم زمین، دانشکده علوم، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران علی کنعانیان دانشکده زمین‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، ‌تهران،‌ ایران جمشید احمدیان گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، ٣٦٩٧-١٩٣٩٥، ج. ا. ایران Journal Article 2016 06 14 The Late Eocene Kuh-e-Dom intrusion located in the central part of Urumieh-Dokhtar magmatic belt, NE of Ardestan. The intrusion consists of gabbroic to granitic rocks, intruded by several acidic and basic dikes. The EMP analyses of gabbro pyroxenes show the occurrence of two types of pyroxene: orthopyroxene with hypersthene and ferro hypersthene composition and clinopyroxene with augite- diopside composition. The trachybasaltic dikes have clinopyroxene with augite to diopside composition. The compostion of the pyroxenes shows that these rocks have been crystallized in a subduction zone setting. The average crystallization temperature of pyroxenes in gabbros is about 1070°C, and it seems the clinopyroxenes crystallized in the lower temperature than orthopyroxenes. While the average crystallization temperature of pyroxenes in the basic dikes is evaluated to be around 1130°C. The estimated pressure for clinopyroxenes crystallization in the studied gabbros is lower than 2 kb and 2 to 5 kb for orthopyroxenes. These data indicate that clinopyroxenes have been formed in the depth lower than 7.7 km and the orthopyroxenes in depth of 10 km. The crystallization pressure of clinopyroxenes in the basic dikes studied is calculated in the range of 2.7 to 2.8 kb which is in accordance with their formation in the depth of 10 km. توده نفوذی کوه‌دم در شمال شرق اردستان، با سن ائوسن بالایی در قسمت مرکزی نوار ماگمایی ارومیه- دختر قرار گرفته است. این توده نفوذی از سنگ‌های گابرویی تا گرانیتی تشکیل شده و میزبان دایک‌های متعدد اسیدی و بازیک است. آنالیزهای نقطه‌ای انجام شده بر روی پیروکسن‌های گابروها بیانگر حضور دو نوع پیروکسن در این سنگ‌هاست: ارتوپیروکسن با ترکیب هیپرستن- فروهیپرستن و کلینوپیروکسن با ترکیب اوژیت- دیوپسید. دایک‌های تراکی‌بازالت حاوی کلینوپیروکسن با ترکیب اوژیت- دیوپسید هستند. ترکیب شیمیایی پیروکسن‌ها بیانگر شکل‌گیری آن‌ها در محیط مرتبط با فرورانش است. میانگین دمای تبلور پیروکسن‌ها در گابروها حدود ١٠٧٠ درجه‌سانتیگراد ارزیابی ‌شده و به نظر می‌رسد که کلینوپیروکسن‌ها در دمای پایین‌تری نسبت به ارتوپیروکسن‌ها شکل گرفته باشند. در حالی‌که میانگین دمای تبلور پیروکسن در دایک‌های بازیک حدود ١١٣٠ درجه‌سانتیگراد برآورد شده است. فشار تخمین زده شده برای تشکیل کلینوپیروکسن‌ در گابرو‌ها کمتر از ٢ کیلوبار و برای تبلور ارتوپیروکسن‌ها بین ٢ تا ٥ کیلوبار محاسبه شد. این داده‌ها بیانگر تشکیل کلینوپیروکسن‌ها در اعماق کمتر از ٧/٧ کیلومتر و ارتوپیروکسن‌ها در عمق حدود ١٠ کیلومتر است. فشار تبلور کلینوپیروکسن‌ها در دایک‌های بازیک حدود ٧/٢ تا ٨/٢ کیلوبار برآورد شده که با تشکیل آن‌ها در عمق حدود ١٠ کیلومتر مطابقت دارد. https://ijp.ui.ac.ir/article_16104_5faaf913fca25230b5e9bdd747586d4f.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Geology and geochemistry of Mishu S-type granitoid NW Iran زمین‌شناسی و زمین‌شیمی توده گرانیتوییدی S-type میشو، شمال‌غرب ایران 111 126 16107 FA ملیحه شاه‌زیدی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محسن مؤید گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران شوجی آرایی پژوهشکده علوم‌ و مهندسی، دانشکده سیستم‌های طبیعی، دانشگاه کانازاوا، ژاپن تهمینه پیرنیا پژوهشکده علوم‌ و مهندسی، دانشکده سیستم‌های طبیعی، دانشگاه کانازاوا، ژاپن جمشید احمدیان گروه زمین‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، ٣٦٩٧-١٩٣٩٥، ج. ا. ایران Journal Article 2016 06 14 The Mishu garnitoid complex, located NW of Mishu Mountains, southwest of Marand and northwest of Iran (East Azarbaidjan), and intruded into the metamorphosed Precambrian rocks (Kahar Formation). Based on petrographic studies, the pluton composed of acid rocks including granodiorite, monzogranite, syenogranite and two-mica granite, all cut by acid and diabasic dykes. The presence of surmicaeous xenoliths are evidences of refractory minerals and restite. Petrographic and geochemical studies indicate that the Mishu plutonic rocks can be classified as S-type granite having calc-alkaline and peraluminous nature. On chondrite and primitive mantle-normalized diagrams, almost all the rocks show enrichment in LILE and LREE, HREE, HFSE depletion as significant negative depletion in Nb, Ta, Eu, Ti, Sr and Ba, which is typical of calc-alkaline magmatism from subduction-zone environment. The geochemical data and position of the studied samples on discriminative tectonic diagrams show that the rocks are compatible with orogenic granitoids. توده گرانیتوییدی S-type میشو در جنوب‌غرب مرند (بین گسل‌های شمالی و جنوبی میشو) و شمال‌غرب ایران و دامنه شمال‌غربی کوه‌های میشو رخنمون داشته و در سنگ‌های دگرگونی پرکامبرین (سازند کهر) تزریق شده است. این توده از لحاظ سنگ‌شناسی در برگیرنده طیفی از سنگ‌های نفوذی اسیدی شامل گرانودیوریت، مونزوگرانیت، سینوگرانیت و گرانیت دومیکایی بوده و توسط دایک‌های اسیدی و بازیک قطع شده است. حضور انکلاوهای سورمیکاسه شواهدی از کانی‌های دیرگداز و حضور رستیت را نشان می‌دهد. بر اساس مطالعات صحرایی، پتروگرافی و زمین‌شیمیایی، سنگ‌های توده نفوذی کوه میشو در گروه گرانیتوییدهای نوع S قرار می‌گیرند و دارای ماهیت کالک‌آلکالن پتاسیم‌دار و از نوع پرآلومین هستند. در نمودارهای تغییرات عناصر کمیاب به‌هنجار شده به کندریت و گوشته، اغلب این سنگ‌ها غنی‌شدگی از LREE و LILE، تهی‌شدگی از HREE و HFSE و آنومالی منفی Eu، Ta، Nb، Ti، Sr و Ba نشان می‌دهند که ویژگی ماگماتیسم مرتبط با فرورانش است. داده‌های زمین‌شیمیایی در کنار موقعیت نمونه‌ها بر روی نمودارهای مختلف تمایز محیط تکتونیکی، نشان می‌دهد که این سنگ‌ها، با گرانیت‌های کوه‌زایی قابل مقایسه است. https://ijp.ui.ac.ir/article_16107_3767da6661b763ab29aff0c846f7717b.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 3 11 2012 11 21 Autumn 1391 Appendix en پاییز 1391 پیوست انگلیسی 140 140 16112 FA Journal Article 2016 06 14 https://ijp.ui.ac.ir/article_16112_45aa7a2fbba1b2fb64c5329e329cdb16.pdf