دانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Full Journal + Appendix (Winter 2014)متن کامل مجله + پیوست‌ها (زمستان 1393)016193FAJournal Article20160614https://ijp.ui.ac.ir/article_16193_93ed2f05b4b17e44c562a8b34b5d238e.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Geochemistry and Petrogenesis of doleritic dykes containing megacrystic plagioclases in the middle part of Dehaj-Sarduieh volcano-plutonic belt (Kerman province)ژئوشیمی و پتروژنز دایک‌های دولریتی حاوی مگاکریست پلاژیوکلاز واقع در بخش میانی نوار ولکانو-پلوتونیک دهج-ساردوئیه (استان کرمان)11416191FAحمیداحمدیپورزهرازلفیگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانJournal Article20160614In the central part of Dehaj-Sarduieh volcano-plutonic belt in Kerman province, there are some special doleritic dykes containing plagioclase megacrysts. This area is located 70 km south of Kerman city, and represents a part of Urumieh-Dokhtar volcanic belt. The most abundant rocks in the area include pyroclastic rocks and basaltic to andesitic lava flows with Eocene in age and are considered as the host rocks for the studied dykes. The thickness of the dykes reach up to 7 meters in the field, in which plagioclases are the only minerals can be recognized. Plagioclase crystals show a clear flow differentiation and generally, tend to concentrate in the central parts of the dykes. Under the microscope, the studied dykes contain plagioclase megacrysts and olivine phenocrysts set in a fine-grained and microlithic matrix. Different types of non-equilibrium textures such as mesh, dusty and zoning are found in the plagioclases. These evidences suggest some processes such as replenishment of magma chamber and decompression due to rapid ascent of magma. Geochemically, these rocks belong to the calc-alkaline magmatic series with some tendency toward the tholeiitic ones. Depletion of Nb, P, Ta and Ti elements suggest that the parent magmas relate to the subduction zone setting and affected by crustal contamination. According to the petrogenetic studies, the dykes formed in an active continental margin environment. Trace element concentrations revealed that the parent magmas probably, produced by partial melting of mantle sources. The source may have been metasomatized by slab-derived fluids and variations in Th/Yb and Ta/Yb ratios indicate that the resulted magmas have been affected by crustal contamination en route to the surface.در بخش‌های مرکزی نوار ولکانو-پلوتونیک دهج-ساردوئیه در استان کرمان، دایک‌های دولریتی ویژه‌ای وجود دارد که حاوی مگاکریست‌های پلاژیوکلاز است. این ناحیه در 70 کیلومتری جنوب شهر کرمان قرار دارد و بخشی از کمربند آتشفشانی ارومیه-دختر را به نمایش می‌گذارد. فراوان‌ترین سنگ‌های ناحیه شامل: سنگ‌های آذرآواری و گدازه‌های آندزیتی تا بازالتی است که سنی معادل ائوسن دارد و سنگ میزبان دایک‌های مورد مطالعه به شمار می‌رود. ضخامت دایک‌ها در صحرا به هفت متر می‌رسد و پلاژیوکلاز، تنها کانی است که به خوبی در آنها مشاهده می‌شود. بلورهای پلاژیوکلاز یک تفریق جریانی واضحی را نشان می‌دهد و تمایل دارد که در بخش‌های مرکزی دایک‌ها تجمع نماید. در زیر میکروسکوپ، این دایک‌ها، حاوی مگاکریست‌های پلاژیوکلاز و فنوکریست‌های اولیوین است که در زمینه‌ای ریزبلور و میکرولیتی قرار دارد. بلورهای پلاژیوکلاز انواع بافت‌های غیر تعادلی نظیر: بافت غربالی، غباری و منطقه‌بندی را نشان می‌دهد. این شواهد می‌تواند دلیلی بر فرآیندهایی مانند: تغذیه مکرر آشیانه ماگمایی یا کاهش فشار ناشی از صعود ماگما باشد. از نظر ژئوشیمیایی این دایک‌ها ماهیت کالک‌آلکالن داشته وگرایش اندکی به سمت توله‌ایتی دارد. همچنین، تهی‌شدگی سنگ‌های مورد نظر از: Nb، P، Ta و Ti نشان می‌دهد که شاید ماگماهای سازنده آنها به مناطق فرورانش تعلق داشته و تحت تأثیر آلودگی پوسته‌ای قرار گرفته‌اند. بر اساس مطالعات پتروژنتیکی دایک‌های مطالعه شده در یک محیط حاشیه فعال قاره تشکیل شده‌اند. فراوانی عناصر کمیاب نشان‌دهنده این است که شاید ماگماهای سازنده دایک‌های منطقه، محصول ذوب بخشی یک گوشته باشد که تحت تأثیر سیالات آزاد شده از لیتوسفر فرورو، متاسوماتیزه شده است. تغییرات نسبت‌های Th/Yb و Ta/Yb نشان می‌دهد که ماگماهای مورد نظر در هنگام صعود به سطح زمین، دچار آلودگی پوسته‌ای شده‌اند.https://ijp.ui.ac.ir/article_16191_16e44431adcaef93a39839bf59c9e8eb.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Genesis of adakitic magmatism in Sahand region, Eastern Azarbaijanخاستگاه ماگماتیسم آداکیتی در منطقه سهند، استان آذربایجان شرقی153416189FAفرهادپیرمحمدی علیشاهگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر، شبستر، ایراناحمدجهانگیریگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20160614We present new whole rock geochemical data for the Sahand dacite and rhyolite rocks lying in the south of Tabriz, and formed during the Oligo-Miocene period, when the collision between the Arabian and the Eurasian plates occurred following the subduction of Neo-Tethys ocean during the Cenozoic. The investigated rocks were emplaced into the late Cretaceous and Eocene sedimentary, volcano-clastic and volcanic rocks. The dacite and rhyolite rocks are characterized by low Y and high Sr concentrations and highly fractionated LREE/HREE patterns, the common characteristics of slab melt-derived adakites. Geochemical studies indicate that lava flows belong to calc-alkaline magmatic series and their parent magmas have not been subjected to extensive fractionated. The highly enrichment of LREE compared to HREE, high contents of LILE relative to HFSE and significant anomalies of Nb, P and Ti suggest a subduction-related volcanism. In the trace and major elements correlation diagrams, the Sahand samples are plotted in the field of high-Si adakite. Also, the Sahand adakites show higher MgO and Mg# contents. Which is interpreted as reflecting interactions between the ascending adakitic magma and the overlying mantle wedge. These rocks belong to the post-collisional arcs. In this tectonic setting, magma ascent is controlled by strike-slip faulting and associated pull-apart extensional tectonic.در این پژوهش، اطلاعات ژئوشیمیایی جدیدی برای سنگ‌های داسیتی و ریولیتی سهند واقع در جنوب تبریز آشکار می‌گردد که در زمان الیگو-میوسن طی برخورد صفحات عربی و اوراسیا به دنبال فرورانش سنوزئیک اقیانوس نئوتتیس به وجود آمده است. توده‌های بررسی شده در داخل سنگ‌های ولکانیکی و رسوبی کرتاسه و ائوسن نفوذ کرده‌اند. ترکیبات داسیتی و ریولیتی به صورت تمرکزات پایین Y، محتوای بالای Sr و الگوهای به شدت تفریق یافته عناصر نادرخاکی، که از ویژگی‌های آداکیت‌های در ارتباط با ذوب ورقه است، مشخص می‌شوند. بررسی‌های ژئوشیمیایی نشان می‌دهد که گدازه‌های منطقه در سری کالک‌آلکالن قرار داشته و جدایش گسترده‌ای در آنها انجام نشده است. غنی‌شدگی از عناصر نادر خاکی سبک (LREE) در مقایسه با عناصر نادر خاکی سنگین (HREE) و بالا بودن مقدار عناصر ناسازگار LIL نسبت به HFS و نیز بی‌هنجاری منفی برجسته Nb، P و Ti در گدازه‌های منطقه، از نشانه‌های سنگ‌های وابسته به محیط فرورانش است. در دیاگرام روابط عناصر اصلی و فرعی، نمونه‌های بررسی شده ویژگی‌های آداکیت‌های سیلیس بالا را نشان می‌دهد. همچنین، این نمونه‌ها مقادیر بالاتر MgO و (Mg#=MgO/[MgO+FeOt], molar) #Mg را دارد که این ویژگی به عنوان تبادل و واکنش متقابل ماگمای آداکیتی با گوه گوشته رورانده تفسیر می‌شود. با توجه به این مسأله، محیط زمین‌ساختی این سنگ‌ها شاید به یک کمان پس از برخورد متعلق باشد که صعود ماگما و شاید تولید آن، به وسیله گسل‌های امتدادلغز و زمین‌ساخت کششی همراه با آن کنترل می‌شود.https://ijp.ui.ac.ir/article_16189_6a906ecd3db7cbc6472e4cdecaf4e7fa.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Mineral chemistry of the granitoid Ghalilan body (SW-Qorveh, Kurdistan) and its estimates of physicochemical parametersشیمی کانی‌های توده گرانیتوئیدی قلای‌لان (جنوب‌غرب قروه، کردستان) و برآورد شاخص‌های فیزیکوشیمیایی آن355216187FAاشرفترکیانJournal Article20160614The Ghalilan granitoid pluton is located in SW- of Qorveh and in the Sanandaj-Sirjan zone. Based on petrographic studies, the body includes three rock units, composing of granitoid, porphyritic granite and diorite. These rocks are mainly composed of plagioclase, alkali-feldspar, quartz and amphibole. The composition of the studied plagioclase is An 14-50 (the minimum value in granite) to An 41.4-58 (the maximum value in diorite) and some samples display normal zoning and rapakivi texture. The results of electron microprobe analysis (EMPA) indicate the amphiboles studied are magnesio hornblende in composition implying I-type nature of magma. Application of different barometers and thermometers (e.g. Al-in-Hornblende, Plagioclase-Amphibole) exhibits a pressure of ~ 1 to 3.3 kbar and temperatures of 690-804°C for the intrusion. The reaction of these variations is reflected by the growth of minerals such as large zoned plagioclase crystals in the porphyrtic granites. In addition, the presence of the zoned plagioclase implies the PH2O variations at the time of crystallization and emplacement of the magma in the depth of ~8 km. The composition of hornblendes suggests their formation in high oxygen fugacity condition, which is in accordance with their mineralogical characteristics and tectonic setting of Ghalilan body (subduction in active continental margin).توده گرانیتوئیدی قلای‌لان در جنوب‌غرب قروه (کردستان) در پهنه سنندج-سیرجان واقع شده است. بر اساس مطالعات سنگ‌نگاری، این توده از سه واحد سنگی شامل: دیوریت، گرانیتوئید و گرانیت پورفیری تشکیل شده است. این سنگ‌ها به طور عمده متشکل از: پلاژیوکلاز، آلکالی‌فلدسپار، کوارتز و آمفیبول است. برخی پلاژیوکلازها دارای منطقه‌بندی ترکیبی و بافت راپاکیوی هستند. نتایج ریز پردازش الکترونی بیانگر آن است که دامنه ترکیب پلاژیوکلازها از 14 تا 50 درصد آنورتیت (کمترین مقدار در گرانیت‌ها) تا 4/41 تا 58 درصد آنورتیت (در دیوریت‌ها) در نوسان است. داده‌های تجزیه نقطه‌ای در مورد آمفیبول‌ها حکایت از برخورداری آنها از ترکیب منیزیوهورنبلند دارد که با سرشت I بودن ماگما سازگار است. به کارگیری دما-فشارسنج‌های مختلف (برای مثال: محتوای Al در هورنبلند و زوج پلاژیوکلاز-هورنبلند) بیانگر فشار حدود 1 تا 3/3 کیلوبار و دمای690 تا 804 درجه سانتیگراد برای این توده نفوذی است. بازتاب این تغییرات در رشد کانی‌هایی مانند: پلاژیوکلازهای درشت‌بلور در گرانیت پورفیری به طور کامل مشاهده می‌شود. به علاوه، حضور پلاژیوکلازهای منطقه‌بندی شده تأییدی بر وجود تغییرات H2O در زمان تبلور و جایگیری ماگما در عمق کمتر از 8 کیلومتری سطح زمین است. با توجه به ترکیب هورنبلند مذاب سازنده توده نفوذی قلای‌لان از میزان فوگاسیته اکسیژن بالایی برخوردار بوده که ویژگی‌های کانی‌شناسی و نیز محیط تکتونیکی توده قلای‌لان (فرورانش در حاشیه فعال قاره‌ای) مؤید این موضوع هستند.https://ijp.ui.ac.ir/article_16187_e4fa59196ea49c8d31860cdf063af364.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Anorthosites relations with Misho mafic rocks and using age as a guide to identify the Misho mafic rocks paleotectonics (NW of Iran)ارتباط آنورتوزیت‌ها با توده ماگمایی مافیک میشو و استفاده از سن‌سنجی آنها به عنوان راهنمایی در شناسایی پالئوتکتونیک توده ماگمایی مافیک میشو (شمال‌غرب ایران)537016184FAاحمدجهانگیریدانشگاه تبریز گروه علوم زمین احمد جهانگیریمحمدحسینزرینکوبامیلیوساکانیگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فرارا، فرارا، ایتالیایلدرمدیلکدانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه میامی، آکسفورد، آمریکازهرهعظیمزادهسازمان صنعت، معدن و تجارت آذربایجان شرقی، تبریز، ایرانJournal Article20160614The Misho Mafic magmatic massif (in NW of Iran) with complex and un-clear paleotectonic is situated in the Soltaniye- Misho zone, in SW of Marand city between the north and the south of the Misho faults. This mafic massif intruded into the PreCamberian Kahar sedimentary rocks and is covered by Permian sedimentary rocks. The lithological units of this massif are gabbro, norite, anorthosite, pyroxenite, olivine gabbro and troctolite. Diabasic dykes with gabbroic composition cut the mafic massif. The main mineral in these leucocratic rocks with cumulate texture is plagioclase which is mainly bitownite and labradorite in composition. Anorthosites are not distinguishable from gabbros on different discrimination diagrams. Anorthosites and gabbros are related to tholeiitic to calc-alkaline magmatic series indicating similar source for both rock types. Gabbros and anorthosites are meta-aluminous and show MORB affinity. Dating of anorthosites by zircon U-Pb method and considering this age for the Misho mafic massif helps us to identify the Misho paleotectonic. Dating results show that the emplacement time for gabbros and anorthosites is early Carboniferous (356.7 ï± 3.4 Ma), which is also confirmed by stratigraphy relation (between Kahar Cambrian sediments and Permian sedements). We suggest that Misho mafic massif is formed by an extension event related to plume- type magmatism in early Carboniferous. This is the reason for initiation of spreading of Paleotethys oceanic crust in NW Iran.توده ماگمایی مافیک میشو با پالئوتکتونیک پیچیده در پهنه سلطانیه-میشو و در جنوب‌غرب مرند بین دو گسل شمالی و جنوبی میشو (شمال‌غرب ایران) قرار گرفته است. این توده مافیک در داخل سنگ‌های رسوبی پرکامبرین کهر نفوذ کرده و توسط رسوبات پرمین پوشیده شده است. ترکیب سنگ‌شناسی این توده شامل: گابرو، نوریت، آنورتوزیت، پیروکسنیت، اولیوین گابرو و تروکتولیت است. دایک‌های دیابازی این توده نفوذی را قطع می‌کند. این سنگ‌های لویکوکرات بافت کومولایی داشته و کانی غالب آنها پلاژیوکلاز با ترکیب بیتونیت تا لابرادوریت است. آنورتوزیت‌ها در نمودارهای مختلف پراکندگی یا جدایشی را از گابروها نشان نمی‌دهد. آنورتوزیت‌ها و نیز گابروها ویژگی سری ماگمایی توله‌ایتی تا کالک‌آلکالن دارد. این نشان می‌دهد که آنورتوزیت‌ها منشأ یکسانی با گابروها دارد. گابروها و آنورتوزیت‌ها متاآلومین و دارای ویژگی‌های ژئوشیمیایی نوع MORB است. استفاده از آنورتوزیت‌ها در تعیین سن مطلق با روش Pb-U زیرکن و تعمیم آن به توده نفوذی مافیک میشو می‌تواند کمک بسیاری در تعیین پالئوتکتونیک منطقه میشو داشته باشد. سن‌سنجی مطلق، زمان جایگیری آنورتوزیت‌ها و در نتیجه گابروها را کربونیفر آغازین نشان می‌دهد (4/3 7/356 میلیون سال قبل) که با نتایج سن نسبی (بین رسوبات پرکامبرین کهر و رسوبات پرمین) تناسب دارد. می‌توان گفت توده نفوذی مافیک میشو به دنبال حرکات کششی حاصل از ماگمای مرتبط با فعالیت پلوم در اوایل کربونیفر تشکیل شده و منجر به گسترش پوسته اقیانوسی پالئوتتیس در شمال‌غرب ایران گردیده است.https://ijp.ui.ac.ir/article_16184_952d612c439d6789efb784a237c2ab5a.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Serpentinization of the Piranshahr peridotites: investigations on serpentine polymorphs and metamorphic evolutions of the metaperidotitesسرپانتینی شدن پریدوتیت‌های پیرانشهر، شمال‌غرب ایران: مطالعه پلی‌مورف‌های سرپانتین و تحولات دگرگونی متاپریدوتیت‌ها719016192FAمحسنمؤذنگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانفرزانهولینسب زرنقگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانربابحاجی علی اوغلیبلوار 29 بهمن-دانشگاه تبریز-دانشکده علوم طبیعی-گروه علوم زمینJournal Article20160614The study area is located in NW of Piranshahr town, Western Azerbaijan province. Based on the petrography, mineralogy and textural relations, the peridotites studied are classified into two groups: serpentinized peridotites and serpentinites. The second type, on the base of serpentine polymorphs and texture can be classified into three subgroups in turn: a) hydrated serpentinites which are characterized by low temperature serpentine polymorphs (chrysotile and lizardite), b) antigorite (high temperature serpentine polymorph) bearing serpentinites which formed at relatively high T and P conditions having interpenetrative texture and c) listwanitic serpentinites with brecciated texture containing of minerals as serpentine, chlorite and high amounts of carbonates. Distinguishing of serpentine polymorphs in the investigated rocks has been done using Raman spectroscopy and microprobe analysis. Formation of low-T serpentine polymorphs in the hydrated serpentinites are most likely related to the in-situ alteration of oceanic crust whereas antigorite in the metamorphic serpentinites is formed due to regional metamorphism during subduction and/or subsequent closure of ocean. Tremolite, clinochlore/picnochlore and Fe-rich spinel are coexisting minerals with antigorite. Temperature and pressure of the antigorite bearing serpentinites are obtained on the basis of equilibria reactions using THERMOCALC, as 550ºC and 7 kbar, respectively. On the base of olivine and pyroxene norm, the protolith composition of the Piranshahr metaperidotites is determined as harzburgite and less lherzolite. The high MgO and relatively low CaO and Al2O3 contents of the investigated rocks indicate ophiolitic characteristics of the Piranshahr metaperidotites. Considering the location of the Piranshahr ophiolites at the end of the northwestern part of the Zagros ophiolitic belt, it can be concluded that hydrated serpentinites and antigorite-bearing serpentinites are formed in relation with static oceanic floor alteration and subsequent dynamic metamorphism during subduction and/or closure of the Neotethys ocean, respectively.مجموعه افیولیتی پیرانشهر در شمال‌غرب شهرستان پیرانشهر در استان آذربایجان غربی واقع شده‌است. سنگ‌های متاپریدوتیت در این منطقه بر اساس مطالعات پتروگرافی، کانی‌شناسی و مشاهدات بافتی، در دو گروه پریدوتیت‌های سرپانتینی‌شده و سرپانتینیت‌ها دسته‌بندی شده‌اند. انواع سرپانتینیت‌ها بر اساس نوع پلی‌مورف‌های سرپانتین و بافت در سه زیر گروه دسته‌بندی شده‌اند: الف) سرپانتینیت‌های حاصل هیدراسیون که بیش‌تر حاوی پلی‌مورف‌های دما پایین سرپانتین (کریزوتیل و لیزاردیت) با بافت های سودومورفی غالب غربالی و بستایت است؛ ب) سرپانتینیت‌های دگرگونی دارای آنتی‌گوریت (پلی‌مورف دما بالای سرپانتین) با بافت غالب به هم نفوذ کرده (interpenetrative) که در شرایط درجه دگرگونی به نسبت بالاتر تشکیل شده‌اند و ج) سرپانتینیت‌های لیستونیتی که دارای سرپانتین و کلریت به همراه مقادیر بالایی از کانی‌های کربناته با بافت برشی است. به منظور شناسایی انواع پلی‌مورف‌های سرپانتین در سنگ‌های مورد مطالعه از طیف‌سنجی رامان و داده‌های تجزیه ریزکاو الکترونی استفاده شده است. تشکیل پلی‌مورف‌های دما پایین سرپانتین در سرپانتینیت‌های حاصل هیدراسیون به احتمال زیاد مرتبط با دگرسانی درجای پوسته اقیانوسی بوده است. در صورتی که ظهور آنتی‌گوریت (پلی‌مورف دما بالای سرپانتین) در سرپانتینیت‌ها را می‌توان به دگرگونی‌های ناحیه‌ای مرتبط با فرورانش پوسته اقیانوسی و بسته شدن آن نسبت داد. آمفیبول از نوع ترمولیت، کلریت با ترکیب پیکنوکلر و کلینوکلر و اسپینل غنی از آهن از کانی‌های مهم دگرگونی در سرپانتینیت‌های دگرگون شده دارای آنتی‌گوریت است. دما و فشار دگرگونی تشکیل این سنگ‌ها بر اساس واکنش‌های تعادلی ترموکالک به ترتیب 550 درجه سانتیگراد و فشار 7 کیلوبار محاسبه شد. پروتولیت متاپریدوتیت‌های پیرانشهر بر اساس ترکیب نورماتیو اولیوین، اورتوپیروکسن و کلینوپیروکسن، هارزبورژیت و کمتر لرزولیت تعیین شد. مقادیر بالای MgO و مقادیر به نسبت پایین CaO و Al2O3 در ترکیب سنگ کل سنگ‌های مورد مطالعه ویژگی افیولیتی آنها را نشان می‌دهد. با در نظر گرفتن موقعیت مکانی افیولیت‌های پیرانشهر در انتهایی‌ترین بخش شمال‌غربی کمربند افیولیتی زاگرس شاید به توان تشکیل سرپانتینیت‌های حاصل هیدراسیون و سرپانتینیت‌های آنتی‌گوریت‌دار را به ترتیب مرتبط با دگرسانی استاتیک کف اقیانوس و دگرگونی‌های دینامیکی مرتبط با فرورانش و بسته شدن اقیانوس نئوتتیس در نظر گرفت.https://ijp.ui.ac.ir/article_16192_c55ce453a0e7d22b2a80e981b337a659.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Petrology and geochemistry of quartz-monzonite body in the Tarom Subzone North-East of Zanjanپترولوژی و ژئوشیمی توده کوارتز‌مونزونیتی در زیرپهنه طارم، شمال‌شرق زنجان9110616185FAنعمتالهرشیدنژاد عمرانگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانمهراجآقازادهگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور، تهران 3697 – 19395، ایرانمهراجآقازادهآذربایجان شرقی، شبستر، دانشگاه پیام نورمحسنآروینگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایراناسمانظرینیاگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20160614The Tarom Olia quartz monzonitic intrusive is one of the plutons cropped out in Alborz-Azarbaijan zone which is elongated in NW-SE direction. The pluton, lithologically comprises monzodiorite, monzonite, quartz monzonite and monzogranite. Field and petrological studies as well as geochemical considerations revealed that this pluton crystallized from an I-type metaluminous magma with shoshonitic affinity. The magma has originated by melting of a metasomatized lithospheric mantle then affected by processes by which modified composition of the primary magma to produce the intermediate and felsic rocks.توده کوارتز‌مونزونیتی طارم‌علیا بخشی از توده‌های نفوذی موجود در پهنه البرز-آذربایجان را تشکیل داده و به صورت کشیده و طویل با روند شمال‌غرب-جنوب‌شرق رخنمون دارد. ترکیب سنگ‌شناسی این توده به طور عمده متشکل از مونزودیوریت، مونزونیت،کوارتزمونزونیت و مونزوگرانیت است. مطالعات صحرایی، سنگ‌شناسی و ژئوشیمیایی نشان می‌دهد که ماگمای سازنده این توده از نوع I، متاآلومین و شوشونیتی است. شواهد ژئوشیمیایی عناصر نادر خاکی و کمیاب نشان می‌دهد که ماگمای اولیه مولد توده از گوشته لیتوسفری متاسوماتیزه شده منشأ گرفته است که سپس، تحول ماگمای اولیه مافیک، ترم‌های متوسط و فلسیک را ایجاد کرده است.https://ijp.ui.ac.ir/article_16185_0d797b6f4d41fd1bc40c7945b55f3659.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Studies on fluid inclusions and stable isotopes (C, O and S) during generation and evolution of Khut copper skarn, West of Yazd, Central Iranبررسی میان‌بارهای سیال و ایزوتوپ‌های پایدار (کربن، اکسیژن و گوگرد) در زایش و تکوین اسکارن مس خوت، غرب یزد، ایران مرکزی10712616190FAاعظمزاهدیگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانمحمدبومریگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانJournal Article20160614The Khut copper skarn deposit is located 50 km northwest of Taft city in Yazd province. Intrusion of granodiorite apophyses of Oligocene-Miocene age into upper Triassic carbonate units of the Nayband formation has led to the formation of skarn occurrences and sulfide marbles resulting in systematic depletions of 13C and 18O values in the calcite types. Based on the calculated models, isotopic depletion of calcites from less altered limestones to skarn zones can be attributed to the magmatic fluid infiltration. Skarn calcites show the most depletion compared to the other zones. These skarn calcites have been formed by magmatic fluids (δ18O =11.0â°) that reacted/interacted with unaltered limestone rocks at temperatures of less than 600 oC with X(CO2) =0.02 and water/rock ratio of 20 to 50%. The δ34S values of chalcopyrite separates from skarns and marbles from the Khut deposit indicate that there can be a dominant contribution of magmatic fluid that contains primitive mantle-dominated sulfur, such that δ34S values (δ34S of 1.4 to 5.2 â°) in this deposit are similar to those of many notable porphyry Cu deposits and related Cu and Cu-Au skarns. Based on the microthermometric studies, salinity and temperature associated with formation of the Khut deposit, have been estimated 16.3 wt.% NaCl equivalent and 400 oC, respectively.کانسار اسکارن مس خوت در 50 کیلومتری شمال‌غرب شهر تفت در استان یزد واقع شده است. نفوذ زبانه‌های گرانودیوریتی با سن الیگومیوسن در واحدهای کربناتی سازند نایبند به سن تریاس بالایی منجر به پیدایش رخدادهای اسکارنی و مرمرهای سولفیدی شده است و تهی‌شدگی‌های سیستماتیک در مقادیر ایزوتوپی δ13C و δ18O را در انواع کلسیت‌ها به همراه داشته است. بر اساس مدل‌های محاسباتی، تهی‌شدگی ایزوتوپی کلسیت‌ها از سنگ‌های کربناتی حداقل دگرسان شده تا پهنه‌های اسکارنی می‌تواند به تراوش سیال ماگمایی نسبت داده شود. کلسیت‌های اسکارنی در مقایسه با دیگر پهنه‌ها بیشترین تهی‌شدگی را نشان داده است که توسط برهم‌کنش سیالات ماگمایی )‰(δ18O=11.5 با سنگ‌های آهکی دگرسان نشده در دمای کمتر از 600 درجه سانتیگراد، X(CO2) برابر 02/0 و نسبت آب به سنگ (W/R) 20 تا 50 درصد تشکیل شده‌اند. مقادیر δ34S در کالکوپیریت موجود در اسکارن‌ها و مرمرهای سولفیدی در کانسار خوت نشان‌دهنده مشارکت غالب سیال ماگمایی دارای گوگرد اولیه مشتق شده از گوشته است. به طوری که مقادیر δ34S در این کانسار (δ34S=1.4-5.2‰) مشابه مقادیر ایزوتوپی گوگرد در بسیاری از کانسارهای مس پورفیری معروف و اسکارن‌های مس و مس-طلای وابسته است. بر اساس بررسی‌های ریز دماسنجی، میانگین شوری و دمای پیدایش این کانسار به ترتیب 3/16 درصد وزنی معادل نمک طعام و 400 درجه سانتیگراد برآورد شده است.https://ijp.ui.ac.ir/article_16190_ba0162ba930c173c81202f27bc4b90d8.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Petrography, mineral chemistry, thermobarometry and the determination of magmatic series in the Ghohroud intermediate enclaves, South of Kashanپتروگرافی، شیمی‌کانی، دما-فشارسنجی و تعیین سری ماگمایی آنکلاوهای حد واسط در توده نفوذی قهرود، جنوب کاشان12714616186FAسید حسنطباطباییدانشکده مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایرانسید محسنطباطباییمنشگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانعلیقاسمیگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20160614The Ghohroud intrusion is a part of the Orumieh-Dokhtar magmatic belt. This pluton with probably Oligo-Miocene age, occurred due to intensive volcanic activity during the Alpine orogenic which is composed of granodiorite to tonalite rocks. The pluton is mainly composed of felsic minerals, such as quartz, plagioclase and alkali feldspar. Ferromagnesian minerals are biotite, amphibole and clinopyroxene. Dioritic enclaves are common in the pluton which vary extensively in diameters. Mineral chemistry of the pyroxenes from the diorite enclaves indicate augite - diopside composition that locally have undergone oralitic alteration. Chemical composition of the clinopyroxenes confirmed a subduction geological setting, the pressure of 6-15 kbars and the temperature of 1250-1300 °C as well as the presence of high percent water content in the magma. High oxygen fugacity and water content increment during magmatic evolution could represent that the clinopyroxenes were crystallized during magma ascent and within different pressures.توده نفوذی قهرود بخشی از کمربند ماگمایی ارومیه-دختر است. این توده با سن احتمالی الیگومیوسن در نتیجه فعالیت‌های شدید ماگمایی طی کوهزاد آلپی تشکیل شده و ترکیب آن از گرانودیوریت تا تونالیت تغییر می‌کند. کانی‌های اصلی تشکیل‌دهنده این توده شامل: کوارتز، پلاژیوکلاز و آلکالی‌فلدسپار و کانی‌های فرومنیزین آن بیوتیت، پیروکسن و آمفیبول هستند. این توده حاوی آنکلاوهای با ترکیبی دیوریتی با ابعاد مختلف است. مطالعات شیمی‌کانی انجام شده بر روی پیروکسن‌های موجود در این آنکلاوها بیانگر حضور دو نوع کلینوپیروکسن با ترکیب اوژیت تا دیوپسید در این سنگ‌ها است که گاهی متحمل دگرسانی اورالیتی شده‌اند. ترکیب شیمیایی پیروکسن‌ها بیانگر شکل‌گیری آنها در محیط مرتبط با فرورانش است. پیروکسن‌ها در فشارهای بین 6 تا 15 کیلوبار و محدوده حراراتی 1250 تا 1300 درجه سانتیگراد تشکیل شده‌اند. مطالعات انجام شده بر روی شیمی‌کانی پیروکسن نشان می‌دهد که میزان آب ماگمای تشکیل‌دهنده این سنگ‌ها بالا بوده است. بالا بودن فوگاسیته اکسیژن و نیز میزان آب ماگما طی تکامل ماگمایی می‌تواند بیانگر تبلور کلینوپیروکسن‌ها طی صعود ماگما و در فشارهای متفاوت باشد.https://ijp.ui.ac.ir/article_16186_e4df52095dda0135740918fe279a963b.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521052020141222Geochemistry and Petrogenesis of lower to middle Paleozoic alkaline lamprophyre dikes of Hour Village, north east of Kermanژئوشیمی و پتروژنز دایک‌های لامپروفیری پالئوزوئیک زیرین تا میانی روستای حور، شمال‌شرق کرمان14716216188FAداودرئیسیگروه پترولوژی، دانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانسید حسامالدینمعینزاده میرحسینیگروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایرانJournal Article20160614In the northeast of Kerman toward Ravar around Hour village, a series of rocks in the form of dike have been penetrated into the Lower-Middle Paleozoic Formations. The color of these rocks is dark with non-equigranular texture resulted from large phenocrysts of brown amphibole and pyroxene set in a fine grain groundmass. The existing phenocrysts, according to their abundance, are consist of calcic amphiboles, clinopyroxene and pseudomorphosed olivines. The main characteristics of lamprophyric rocks are non equigranular texture as well as mafic minerals. The normativre results indicate the occurrence of leucite and nepheline and the lack of quartz. According to mineralogical and geochemicai studies, these rocks are classified as alkaline Lamprophyres and are probably comptonite. The average contents of Al2O3, K2O, MgO, Na2O, SiO2 and TiO2 are (12/92, 2/64, 9/98, 1/29, 39/35 and 3/44 ) Wt% respectively, in all samples the amount of K2O is over that of Na2O and the K2O/Na2O ratio is more than one which indicating the potassic nature of these rocks. All samples show enrichment in lithophile elements in spider diagrams and are plotted in intracontinental extension environment in tectonic discriminate diagrams. As the spider diagrams show the lamprophyres studied are enriched in HFSE and volatiles. Generally, these lamprophyres are derived from enriched garnet lherzolite mantle under low degree (%2 to %5) of partial melting.در شمال‌شرق کرمان و در مسیر راور در اطراف روستای حور، سنگ‌های دایکی در سازندهای دوره زمانی پالئوزوئیک زیرین تا میانی نفوذ کرده‌اند. رنگ سنگ‌ها تیره و بافت ناهمسان دانه در آنها خودنمایی می‌کند که ناشی از قرار گرفتن فنوکریست‌های آمفیبول قهوه‌ای و پیروکسن در زمینه‌ای دانه‌ریز است. فنوکریست‌های موجود به ترتیب فراوانی شامل: آمفیبول‌های کلسیک، کلینوپیروکسن و اولیوین‌های پسودومورف است. فابریک ناهمسان دانه این سنگ‌ها در کنار فنوکریست‌هایی که تنها از کانی‌های مافیک تشکیل شده از ویژگی‌های سنگ‌های لامپروفیری است. نتایج محاسبات نورماتیو نشان از وجود لوسیت و نفلین و فقدان کوارتز در نورم دارد. بر طبق مطالعات کانی‌شناسی و ژئوشیمیایی این سنگ‌ها درگروه لامپروفیرهای آلکالن قرار می‌گیرد و شاید از نوع کامپتونیت باشد. میانگین اکسیدهای Al2O3، K2O، MgO، Na2O، SiO2 و TiO2 به ترتیب برابر (92/12، 64/2، 98/9، 29/1، 35/39 و 44/3) درصد وزنی است. در تمامی نمونه‌ها میزان K2O بیش از Na2O است و نسبت K2O/Na2O بیش از یک است که نشان‌دهنده طبیعت پتاسیک سنگ‌های مورد اشاره است. در دیاگرام‌های عنکبوتی همه نمونه‌ها غنی‌شدگی در عناصر لیتوفیل نشان می‌دهد و در نمودارهای تمایز تکتونیکی در محیط کششی درون قاره‌ای واقع می‌شود. بررسی نمودارهای عنکبوتی نشان می‌دهد لامپروفیرهای این منطقه از HFSE و همچنین، مواد فرار دارای غنی‌شدگی است. به طور کلی، این لامپروفیرها از یک گوشته غنی‌شده لرزولیت گارنت‌دار تحت تأثیر درجه ذوب بخشی کم (2 تا 5 درصد) تشکیل شده‌اند.https://ijp.ui.ac.ir/article_16188_23ad56b478b727f0d8ec1dedb8d5e15b.pdf