دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Petrology, geochemistry and tectonic setting of alkaline mafic rocks in the Jalal Abad area in the NW of Zarand (Kerman Province): Evidence for Paleo-Tethys rifting in the Central Iran سنگ‏‌شناسی، زمین‏‌شیمی و خاستگاه زمین‏‌ساختی سنگ‏‌های آلکالن در منطقه جلال‏‌آباد زرند (استان کرمان): نشانه‌هایی از کافت‏‌زایی پالئوتتیس در ایران مرکزی 1 20 22515 10.22108/ijp.2017.82006 FA یوسف وصالی دانشکده زمین‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران داریوش اسماعیلی دانشکده زمین‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران فاطمه سپیدبر دانشکده زمین‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران مریم شیبی دانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران شجاالدین نیرومند دانشکده زمین‌شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2016 06 12 The Jalal Abad region lies within the southern sector of Posht Badam block near to Jalal Abad, Najaf Abad iron deposits. In this region, several mafic intrusions and associated dyke and sills were intruded within the volcano-sedimentary unit of Rizu series and magnetite veins producing a narrow contact metamorphic aureole and overlain by Desu Series dolomites. These intrusion massives include irregular coarse- grained gabbro- diorites stocks and several NW-SE-trending basaltic dykes and sills. Petrographical and geochemical studies on the Jalal Abad mafic units reveal that they are alkaline in nature and based on the tectonic discrimination diagrams are grouped in alkaline basalts field of the intra-continental rift setting. They display LREE enrichment and HREE depletion, and significant enrichment in LILE in comparison to HFSE and HREE. Compositionally, they resemble modern OIB and the Hawaiian alkaline basalts. Magmas of these OIB-type and alkaline rock associations formed from partial melting of garnet- lherzolite facieses in the plume source, during the rift-drift and seafloor spreading evolution of the Proto-Tethys oceanic lithosphere during the Ordovician through Silurian periods. منطقه جلال‏‌آباد در شمال‏‌باختری شهر زرند در استان کرمان جای دارد. این منطقه بخشی از جنوب‌خاوری بلوک پشت‏‌بادام است و با دارا‏‌بودن کانسار مهم آهن، از بخش‏‌های مهم در کمربند سنگ ‏‌آهن ایران مرکزی به‌شمار می‏‌رود. در سراسر این منطقه، توده‏‌های آذرین درونی فراوان مافیک، با ترکیب دیوریت-گابرو و هم‌ارز‌های بیرونی آنها، شامل دایک‏‌های بازالتی، درون سنگ‌های آتشفشانی-رسوبیِ سری‏‌های ریزو تزریق شده‌اند و رویداد دگرگونی همبری در این سنگ‌ها را در پی داشته‌اند. برپایه بررسی‌های سنگ‏‌نگاری و زمین‏‌شیمیایی و از دیدگاه ترکیبی، این سنگ‌ها دربردارندة سه دسته سنگیِ گابرو، دیوریت و بازالت هستند. بررسی‏‌های زمین‏‌شیمیایی نشان‏ می‌دهند ماگمای سازنده سنگ‏‌های بررسی‏‌شده آلکالن سدیک بوده است. برپایه ویژگی‏‌های زمین‏‌شیمیایی (مانند: غنی‏‌شدگی از عنصرهای بزرگ‏‌یون و عنصرهای ‏‌خاکی نادر سبک، همراه با تهی‏‌شدگی در عنصرهای خاکی نادر سنگین)، این سنگ‌ها در نمودارهای بهنجارشده در برابر ترکیب گوشته نرمال و بازالت‏‌ جزیره‌های اقیانوسی، همانند مجموعه بازالت‏‌های آلکالن پهنه‌های درون‌صفحه‏‌ای یا OIB‏‌ های امروزی و بازالت‏‌های آلکالن هاوایی هستند. کاربرد نمودارهای گوناگون برای شناسایی خاستگاه زمین‌ساختی نشان‏‌دهندة پیدایش این سنگ‌ها در پی خیزش و ذوب‏‌بخشی پلوم گوشته‏‌ای در محدوده گارنت لرزولیت و در پهنه کافت درون‌صفحه‏‌ای، هنگام بازشدگی پالئوتتیس در اردوویسین تا سیلورین است. https://ijp.ui.ac.ir/article_22515_6e601cae690aab0cb6cba1bcefd51076.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Petrology and geochemistry of some granitoid and intermediate rocks in southwest of the Qorveh area (Kurdistan) سنگ‏‌شناسی و زمین‏‌شیمی برخی سنگ‏‌های گرانیتوییدی و حد واسط جنوب‏‌باختری منطقه قروه (کردستان) 21 44 22502 10.22108/ijp.2018.100707.1000 FA فرهاد آلیانی خیابان شهید فهمیده- دانشگاه بوعلی سینا محمد معانی جو گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا، همدان زهرا صبوری گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا، همدان میرمحمد میری گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا Journal Article 2016 12 02 In the southwest of the Qorveh area, north of the Sanandaj-Sirjan zone, there are outcrops of acidic and intermediate rocks including monzogranite, granodiorite, tonalite and diorite. According to petrographical studies, plagioclase, alkali-feldspar, quartz, amphibole, clinopyroxene and biotite. Geochemical and mineralogical studies indicate that these rocks are metaluminous to some peraluminous, belonging to calc-alkaline magma series and having I-type characteristics. The REE normalized chondrite pattern of the samples show the M-type tetrad effect and relatively negative Eu anomalies. All of petrography and geochemistry data show fractionation crystallization REE-enriched minerals e.g. feldspar, amphibole, apatite and titanite followed by magma-fluids reaction in late crystallization phenomena are the most important factors for the formation of tetrad effect in these rocks. Lanthanides tetrad effects are recognizable in REE patterns of the samples and they change versus Y/Ho, K/Rb, Zr/Hf, Sr/Eu and Eu/Eu* ratios in accordance with evolution trend of granitoid. These rocks are enriched in LILE (i.e. U, Rb, K, Th) and LREE and show some depletion in Nb, Hf, Ti, Ta, Ba, Zr and P. LILE and LREE enrichment and HSFE depletion of the samples are indication of their formation in subduction zone در جنوب‏‌باختری قروه، در شمال پهنه سنندج- سیرجان، توده‏‌های اسیدی و حد واسط با ترکیب مونزوگرانیت، گرانودیوربت و تونالیت و دیوریت برونزد دارند. بررسی‏‌های سنگ‏‌نگاری نشان می‏‌دهند پلاژیوکلاز، آلکالی‏‌فلدسپار، کوارتز، آمفیبول، کلینوپیروکسن و بیوتیت از کانی‏‌های اصلی سازندة سنگ‏‌های گرانیتوییدی هستند. بررسی‏‌های کانی‏‌شناسی و زمین‏‌شیمیایی سنگ‏‌های گرانیتوییدی و حد واسط نشان می‏‌دهند این سنگ‏‌ها متاآلومین تا کمی پرآلومین بوده و از سری ماگمایی کالک‏‌آلکالن هستند. همچنین، سنگ‏‌های گرانیتوییدی ویژگی‏‌های گرانیت‏‌های نوع I را دارند. در نمونه‏‌های بررسی‏‌شده اثر تتراد لانتانید بیشتر در الگوهای REE به‏‌هنجارشده به ترکیب کندریت به‌صورت اثر تتراد تیپ M و ناهنجاری نسبی منفی Eu دیده می‌شود. برپایه بررسی‏‌های سنگ‏‌نگاری و زمین‏‌شیمیایی، جدایش بلورهای سرشار از REE (مانند: فلدسپار، آمفیبول، آپاتیت و تیتانیت) در هنگام جدایش بلوری مذاب و سپس واکنش مذاب با سیال‌ها در مراحل پایانی تبلور، عوامل مهم کنترل‏‌کننده اثر تتراد در این نمونه‏‌ها هستند. اثر تتراد لانتانید در برابر نسبت‏‌های K/Rb، Y/Ho، Zr/Hf، Sr/Eu و Eu/Eu^* در راستای تحول گرانیتویید تغییر می‌کند. این سنگ‏‌ها از عنصرهای لیتوفیل بزرگ یون (مانند: U، Rb، K و Th) و LREE غنی‏‌شدگی و به‏‌طور نسبی از عنصرهای Nb، Hf، Ti، Ta، Ba، Zr و P تهی‏‌شدگی نشان می‏‌دهند. غنی‏‌شدگی از عنصرهای LILE و LREE و تهی‏‌شدگی از عنصرهای HFSE در این نمونه‏‌ها پیامد پیدایش آنها در پهنه‌ای فرورانشی است https://ijp.ui.ac.ir/article_22502_777e1f0c1d190eb144da43f7aa3c6feb.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Petrography, geochemistry, U-Pb dating andSr-Nd isotopes of igneous rocks in Tannurjeh porphyryAu-Cu prospect area (NE Kashmar) سنگ‏‌شناسی، زمین‏‌شیمی، سن‌سنجی به روش U-Pb و ایزوتوپ‏‌های Sr-Nd سنگ‏‌های آذرین منطقه اکتشافی طلا- مس پورفیری تنورجه (شمال‏‌خاوری کاشمر) 45 70 22435 10.22108/ijp.2017.82019.0 FA سیده راضیه حسینی گروه زمین‎شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمد حسن کریم پور گروه زمین‎شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران آزاده ملکزاده شفارودی گروه زمین‎شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-7373-561x Journal Article 2016 09 24 The Tannurjeh porphyry Au-Cu prospect area is located in the northeastern Kashmar, the Khorasan Razavi province, and central of the Khaf-Kashmar-Bardaskan magmatic belt. Geologically, the area is dominated by the Tertiary rhyolitic-rhyodacitic volcanic rocks, which are intruded by monzonitic to dioritic subvolcanic intrusive rocks. The texture in the most of the study igneous rocks is porphyry with fine groundmass and the main minerals are plagioclase, alkali feldspar, quartz, biotite, hornblende and magnetite. The monzonitic intrusions are the source of widespred mineralization and alteration, whereas the diorite is the later phase, which is devoid of mineralization. Using zircon U-Pb method, the age of monzonitic intrusive was determined at 39.8 Ma (Middle Eocene), geochemically as well as mineralogically, the igneous rocks of the area are calc-alkaline granitoids belonging to magnetite series (I-type) which were developed in subduction tectonic setting. The LREE enrichment relative to HREE and enrichment in K, Rb, Cs, Th, and U in comparison to Ti and Nb elements are observed in all of the samples studied. Eu negative anomalies and low Sr/Y ratios can be attributed to the presence of residual plagioclase in the source. (⁸⁷Sr/⁸⁶Sr)i (0.705673 and 0.705158), (¹⁴³Nd/¹⁴⁴Nd)i (0.512524 and 0.512570), and εNd_i (-1.22 and -0.32) values indicate magma is derived from mantle wedge above subducted slab, which is assimilated with upper crust. Finally, the Eocene is an important metallogenic episode, particuarly for Au and Cu, in NE of Iran. <strong> </strong> منطقه اکتشافی طلا- مس پورفیری تنورجه در شمال‏‌خاوری شهرستان کاشمر (استان خراسان رضوی) و در بخش میانی پهنه ماگمایی خواف- کاشمر- بردسکن جای دارد. منطقه دربردارندة سنگ‏‌های آتشفشانی ریولیتی- ریوداسیتی ترشیاری است که توده‏‌های آذرین درونیِ نیمه‌ژرف مونزونیتی تا دیوریتی در آنها نفوذ کرده‏‌اند. بیشتر سنگ‏‌های آذرین منطقه، بافت پورفیری با زمینه دانه‌ریز دارند و بیشتر دربردارندة کانی‏‌های پلاژیوکلاز، آلکالی‌فلدسپار، کوارتز، بیوتیت، هورنبلند و مگنتیت هستند. توده‏‌های مونزونیتی خاستگاه کانی‏‌سازی و دگرسانی گسترده منطقه هستند؛ اما توده‏‌ دیوریتی تاخیری است و کانی‏‌سازی ندارد. سن‌سنجی توده مونزونیتی به روش U-Pb برای کانی زیرکن، سن 8/39 میلیون سال پیش (ائوسن میانی) را نشان می‌دهد. ویژگی‌های زمین‏‌شیمیایی و کانی‏‌شناسی نشان می‏‌دهند سنگ‌های آذرین منطقه از نوع گرانیتوییدهای کالک‏‌آلکالن سری مگنتیت (نوع I) هستند. جایگاه زمین‌ساختی آنها پهنه فرورانش است. غنی‏‌شدگی نسبی عنصرهای LREE در برابر HREE و غنی‏‌شدگی عنصرهای K، Rb، Cs، Th و U در برابر Ti و Nb در همه نمونه‏‌ها دیده می‏‌شود. ناهنجاری بیشتر منفی Eu و کم‏‌بودن نسبت Sr/Y نشان‏‌دهنده پیدایش ماگما در ژرفای پایداری پلاژیوکلاز است. مقدارهای ⁸⁷Sr/⁸⁶Sr اولیه (705673/0 و 705158/0)، ¹⁴³Nd/¹⁴⁴Nd اولیه (512524/0 و 512570/0) و میزان εNd_i (22/1- و 32/0-) در توده‏‌های آذرین درونی، نشان می‏‌دهند خاستگاه ماگما، گوة گوشته‌ای روی صفحه فرورانده بوده است که هنگام بالاآمدن به‌سوی بالا اندکی با پوسته بالایی آلوده شده است. همنچین، سن ائوسن برای یک دوره متالوژنی مهم، به‌ویژه برای عنصرهای مس و طلا در شمال‌خاوری ایران پیشنهاد می‏‌شود. <strong> </strong> https://ijp.ui.ac.ir/article_22435_d9ab793f31c80e824f771a826c3a6b61.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 The role of crustal contamination and differentiation in the formation of the Eocene volcanic rocks in Jirande area (Northwest of Qazvin) نقش آلایش پوسته‏‌ای و جدایش بلوری در پیدایش سنگ‏‌های آتشفشانی ائوسن منطقه جیرنده (شمال‌باختری قزوین) 71 90 22503 10.22108/ijp.2017.82007.0 FA سیده سمیه تیموری گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم‌زمین، دانشگاه پیام‌نور، ایران حبیب الله قاسمی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران عباس آسیابانها گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه امام خمینی(ره)، قزوین، ایراk 0000-0002-4652-960X Journal Article 2016 06 16 The Eocene volcanic rocks in Jirande area are dominated by basalt, andesite, trachyt and trachyandesite, which range from basic to intermediate rocks. Plagioclase as major mineral in igneous rocks makes up the largest percentage mineral in these rocks. Clinopyroxene and olivine in basaltic rocks and amphibole in acidic rocks are the prevalent minerals. In petrological studies, the existence of glomeroporphyry, sieve, corrosion gulf, skeletal, and also reaction rims confirm the role of crustal contamination and fractional crystallization in the evolution of the study rocks. Also, variation diagrams of trace elements, spider diagrams together with AFC modeling and ratio-ratio diagrams of trace elements, highlights the role of crustal contamination and magmatic fractionation in the genesis of the rocks studied. The parent magma of  these rocks, have a composition like as the melts derived from enriched mantle, and plots in the field of 10-20 percent partial melting of a garnet-spinel lherzolitic source in the depth of 90 to 110 km. سنگ‏‌های آتشفشانی ائوسن در منطقه جیرنده دربردارندة بازالت، آندزیت، تراکیت و تراکی‌آندزیت هستند و گستره‌ای از سنگ‌های بازیک تا حد واسط را در برمی‌گیرند. پلاژیوکلاز کانی اصلی سنگ‏‌های آذرین بوده و فراوان‌ترین کانی‌ سازندة سنگ‏‌های منطقه است. پس از آن در سنگ‏‌های بازالتی، کلینوپیروکسن و الیوین و به‌سوی سنگ‏‌های اسیدی‏‌تر، آمفیبول فراوان‌ترین کانی سازنده این سنگ‏‌ها هستند. در بررسی‏‌های سنگ‏‌نگاری، بافت‏‌هایی مانند گلومروپورفیری، غربالی، خلیج‌خوردگی و اسکلتی و همچنین، مرز‏‌های واکنشی، نقش آلایش پوسته‏‌ای و جدایش بلوری ماگمایی را در تحول این سنگ‏‌ها آشکار می‏‌کنند. همچنین، نمودارهای تغییر عنصرهای کمیاب، عنکبوتی همراه با الگو‏‌سازی AFC و نمودارهای رسم‌شده در برابر نسبت عنصرهای کمیاب، همگی نشان‌دهندة نقش آلایش پوسته‏‌ای و جدایش بلوری ماگمایی در پیدایش سنگ‏‌های منطقه هستند. ماگمای سازنده این سنگ‏‌ها، ترکیبی همانند مذاب‏‌های جداشده از گوشته غنی‌شده دارد و پیامد ‏‌ ذوب‏‌بخشی نزدیک به 10 تا 20 درصدی از خاستگاهی گارنت- اسپینل لرزولیتی، در ژرفای 90 تا 110 کیلومتری، بوده است. https://ijp.ui.ac.ir/article_22503_75a39e85ae259f435e9aa6e2109fc5d0.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Geochemistry and petrogenesis of Cretaceous volcanic rocks from the south and southwest of Germi city (Northwest of Iran) زمین‏‌شیمی و سنگ‌زایی سنگ‌های آتشفشانی کرتاسه در جنوب و جنوب‏‌باختری شهرستان گرمی (شمال‌باختری ایران) 91 110 22552 10.22108/ijp.2017.101362.1004 FA محمد مبشرگرمی گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران مهراج آقازاده گروه زمین شناسی، دانشگاه پیام نور، ایران منیره خیرخواه پژوهشکده علوم‌زمین، سازمان زمین‌شناسی کشور، تهران، ایران 0000-0002-4181-7864 غلامرضا احمدزاده دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل Journal Article 2016 12 28 The Cretaceous volcanic rocks (Andesite and basaltic andesite) in the northwest of Iran, south - southwest of the Germi city (Ardabil province), have considerable outcrops with northwest - southeast trend. The textures in the studied rocks are porphyry, hyalomicrolitic and glomeroporphyry and the main mineral is plagioclase with pyroxene, brown amphibole and biotite as accessory minerals. The rocks under study have calc-alkaline nature and have been crystallized from a magma experienced fractional crystallization. In the primitive mantle normalized spider and chonderite normalized rare earth elements diagrams. The studied rocks are characterized by LREE and LILE enrichment and depletion in HFSE as well as spikes in Pb and Eu. The overall features are compatible with subduction-related. The Cretaceous volcanic rocks under study have been generated in an active continental margin. <strong> </strong> در شمال‌باختری ایران، جنوب - جنوب‌باختری شهرستان گرمی (استان اردبیل)، سنگ‌های آتشفشانی (آندزیت- آندزیت بازالتی) کرتاسه با روند شمال‏‌باختری– جنوب‌خاوری برون‌زد بزرگی دارند. این سنگ‏‌ها بیشتر بافت‏‌های پورفیری، هیالومیکرولیتی و گلومروپورفیری نشان می‌دهند. کانی فراوان در این سنگ‌ها پلاژیوکلاز است که به‌همراه آن، کانی‌های فرعی پیروکسن، آمفیبول قهوه‌ای و بیوتیت نیز دیده می‌شوند. ماگمای سازندة این سنگ‌ها سرشت کالک‌آلکالن دارد و هنگام بالاآمدن، فرایند جدایش بلوری را سپری کرده است. در نمودارهای عنکبوتی و عنصرهای خاکی نادر، فروافتادگی‌های عنصرهای Ta و Nb و غنی‌شدگی شاخص عنصرهای LILE و LREE وابستگی ماگمای نخستین سازندة این سنگ‌ها به پهنه‌‌های فرورانشی را نشان می‌دهند. پیدایش ماگمای نخستین این سنگ‌ها پیامد ذوب‌بخشی 20-30 درصدی خاستگاهی گوشته‌ای اسپینل- گارنت لرزولیت متاسوماتیسم‌شده در پی فرایندهای فرورانش است. سنگ‌های آتشفشانی کرتاسه منطقه در پهنه کمان آتشفشانی فعال پدید آمده‌اند. https://ijp.ui.ac.ir/article_22552_6a24232dfc043b3c50e77b90a32be297.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Petrology of skarns in the north and the southwest of Qazan (South Qamsar) with emphasis on the mineral chemistry of garnet and pyroxene سنگ‏‌شناسی اسکارن‌های شمالی و جنوب‌باختری قزآن (جنوب قمصر) با تاکید بر مینرال شیمی گارنت و پیروکسن 111 132 22505 10.22108/ijp.2017.100423.0 FA ماریا چاویده گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران محسن طباطبایی منش گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران محمدعلی مکی زاده گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2016 10 16 The Oligo-Miocene Qazan granitoid body caused contact metamorphic of surrounding rocks and skarn formation in the wall limestone. The main intrusive rocks are essentially granite to diorite in composition. Two different types of skarn, exo and endoskarn have been developed. On the base of microprobe data, the northern skarn are characterized by zoning and the amounts of andradite and grossular changes oscillatory. While garnets from the southwestern skarn is predominantly andradite in composition. Using Fe/Ti vs. Al/ (Al+Fe+Mn) diagram that were calculated based on the mole percent of the used elements, it is estimated that about less than 50 percent hydrothermal waters were involved for the northern skarn whereas it was over this amount for the southwestern skarn. This leds to difference in garnet composition. The composition of clinopyroxene in both skarns is the same (diopside). As a result, hydrothermal fluids have not had much influence on pyroxene genesis. With regards to the occurrence of mineral assemblage and the presence of wollastonite in the skarns under study, these rocks have evolved in temperature above 500 ° C and O₂ fugacity in the range of 10^-17 to 10^-15. توده گرانیتوییدی قزآن با سن الیگومیوسن، سنگ‌های پیرامون خود را دچار دگرگونی همبری کرده و در آهک‌های دربرگیرنده‌اش، اسکارن پدید آورده است. ترکیبی این سنگ‌ها بیشتر گرانیت تا دیوریت است. اسکارن‌ها دو بخش دارند: اسکارن بیرونی (اگزواسکارن) و اسکارن درونی (اندواسکارن). برپایه داده‌های تجزیه ریزکاو الکترونی، گارنت‌های اسکارن شمالی منطقه‏‌بندی دارند و مقدار آندرادیت و گروسولار آنها تغییر نوسانی نشان می‌دهد؛ اما ترکیب گارنت‌های جنوب‌باختری بیشتر آندرادیتی است. برپایه نمودار Fe/Ti در برابر Al/(Al+Fe+Mn) که برپایه درصد مولی این عنصرهاست، درصد مشارکت سیال‌های گرمابی که ترکیب گارنت‌ها تحتﺗﺄثیر آنها بوده‌ است برای اسکارن شمالی کمتر از 50 درصد و برای اسکارن جنوب‌باختری بالاتر از 50 درصد برآورد می‌شود. سیال‌های گرمابی روی ترکیب کلینوپیروکسن‌ها تأثیر چندانی نداشته‌اند و ترکیب آنها در هر دو اسکارن کمابیش همانند و دیوپسیدی بوده است. برپایه مجموعه‌های کانیایی و همچنین پیدایش ولاستونیت در اسکارن‌های بررسی‏‌شده، این اسکارن‌ها در دمای بالاتر از 500 درجه سانتیگراد و فوگاسیته O₂ ^17- 10 تا ^15- 10 پدید آمده‏‌اند https://ijp.ui.ac.ir/article_22505_1f552a5a53aa8f4acc9cff7713237751.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Mineral chemistry, thermobarometry and tectonomagmatic setting of Late-Cretaceous volcanic rocks from the Kojid area (south of Lahijan, northern Alborz) شیمی کانی‌، دمافشارسنجی و جایگاه زمین‌ساختی ماگمای سازندة سنگ‌های آتشفشانی کرتاسه پسین منطقه کجید (جنوب لاهیجان، البرز شمالی 133 164 22517 10.22108/ijp.2017.104651.1033 FA مرتضی دلاوری گروه زمین‏‌شیمی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران راضیه مرادی گروه زمین‏‌شیمی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران امیرعلی طباخ شعبانی گروه زمین‏‌شیمی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2017 06 09 The volcanic rocks of Kojid area (south of Lahijan) crop out in northern Alborz. They show mainly pillow structure with numerous cross-cutting dykes. Based on lithostratigraphic relationships and interpillow pelagic limestones, the volcanics are Late Cretaceous in age. The volcanics of Kojid area are predominantly basic in composition (olivine basalt and basalt) and minor more evolved suites such as trachyandesite and dacite. Olivine phenocrysts display forsterite (Fo) content of 63 to 83%. The phenocrystic and interstitial clinopyroxene crystals are augite to diopside in composition, with Na2O, Al2O3 and TiO2 contents of 0.24- 0.68, 2.3-6.53 and 1-5.1 wt.%, respectively. Furthermore, plagioclase is labradorite (An%= 51-68). The results of various geothermobarometric methods of clinopyroxene, plagioclase and olivine indicate good correlation with each other. Different thermometric calculations yielded temperatures in the range of 1100 to 1250 °C which are compatible with temperatures of basic melts. Moreover, clinopyroxene and plagioclase barometry of the phenocrysts (4 to 8 Kb) and interstitial phases ( سنگ‌های آتشفشانی منطقه کجید (جنوب لاهیجان) در دامنه شمالی البرز رخنمون دارند. بیشتر این سنگ‌ها ساختار بالشی نشان می‌دهند و با سریِ دایک‌های قطع‌کننده همراه هستند. برپایه، روابط سنگ‌چینه‌ای و سنگ‏‌آهک‌های پلاژیک میان‌بالشی، این سنگ‌های آتشفشانی به سن کرتاسه پسین هستند. بیشتر سنگ‌های‌ آتشفشانی منطقه کجید ترکیب بازیک دارند (الیوین‌بازالت و بازالت) و شمار کمی از آنها نیز در ترم‌های جدایش‌یافته‌تر (مانند: تراکی‌آندزیت و داسیت) جای می‌گیرند. مقدار فورستریت (Fo) در فنوکریست‌های الیوین از 63 تا 83 درصد مولی است. بلورهای کلینوپیروکسن به‌صورت فنوکریست و نیز در زمینه سنگ هستند و ترکیب اوژیت تا دیوپسید دارند. مقدار Na₂O، Al₂O₃ و TiO₂ در آنها به‌ترتیب 24/0 تا 68/0، 3/2 تا 53/6 و 1 تا 1/5 درصد وزنی است. افزون‌بر این، ترکیب کلی پلاژیوکلازها، لابرادوریت (An = 51-68 درصد مولی) است. داده‌های به‌دست‌آمده از کاربرد روش‌های دمافشارسنجی‌ گوناگون برای کلینوپیروکسن، پلاژیوکلاز و الیوین با یکدیگر همخوانی خوبی نشان می‌دهند. بررسی‌های دماسنجی گوناگون بازة دمایی نزدیک به 1100 تا 1250 درجه سانتیگراد را نشان می‌دهند و با دمای مذابی بازیک همخوانی دارند. افزون‌بر این، فشارسنجی کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز برای فنوکریست‌ها (4 تا 8 کیلوبار) و بلورهای زمینه سنگ (کمتر از 5 کیلوبار) نیز به‌ترتیب با ژرفای پوسته میانی- زیرین و پوسته بالایی همخوانی دارد. برپایه شیمی کلینوپیروکسن، مذاب‌ها ترکیب بازالت آلکالن داشته‌ و در پهنه ماگمایی- زمین‌ساختی درون‌صفحه‌ای (کافت درون‌قاره‌ای) پدیدآمده‌اند. حجم بزرگی از فوران‌های بازالتیِ کرتاسه پسین در البرز شمالی چه‌بسا با آنومالی چشمگیر دمایی در گوشته‌ همراه با بالاآمدن سست‌کره و فعالیت نقطه داغ/ پلوم گوشته‌ای در ارتباط بوده است. https://ijp.ui.ac.ir/article_22517_5ee35370da8f66a3caa3af458c489939.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Study of mineral chemistry, thermobarometry and petrogenesis of migmatitic rocks of Hamedan area بررسی شیمی کانی، دمافشارسنجی و سنگ‌زایی سنگ‌های میگماتیتی منطقه همدان 165 190 22554 10.22108/ijp.2017.103130.1026 FA علی اصغر سپاهی گرو گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران سیده راضیه جعفری گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران محسن مؤذن گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران حسین شهبازی گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2017 04 16 In the Hamedan region, migmatitic rocks occur with various structures. In the Simin area (South Hamedan) stromatic and in the Darreh-Omar (Toyserkan) area ophtalmitic structures are abundant. Migmatites have been developed in a poly-metamorphic region. At least one regional metamorphism and two contact metamorphism by mafic and felsic intrusions occurred in the area. It seems that in the Darreh-Omar area contact metamorphism of mafic body leading to migmatization, But in the Simin area previous regional metamorphism and development of shear zones followed by contact metamorphism by felsic body. Therefore, in some areas, such as the Simin area, the migmatization may have occurred in more than one stage. These are consistent with recent geochronological studies of the Alvand plutonic body and surrounding metamorphic rocks. Index minerals of metapelites such as garnet (almandine), biotite (siderophyllite), staurolite, andalusite, sillimanite, kyanite, fibrolite, cordierite, plagioclase (andesine) and spinel (hercynite) are existing in these rocks. Field geology, petrographic and geochemical evidences suggest that different generations of staurolite, biotite and cordierite exist in metamorphic rocks of different grades in the Hamadan area. These minerals sometimes have been formed by progressive reactions and some other times from retrogressive reactions. A number of these phases have been formed at the peak of metamorphism and some others in later time. Based on thermometric cation-exchange method of garnet-biotite pair, using different calibrations, the obtained temperature using first-generation of biotites is 655 °C and temperature range of 529 °C for second-generation biotites. Cordierite-garnet thermometry indicates a temperature of 637 °C for related migmatitic rocks. In barometry with GPBQ system, calculated pressure for first-generation biotite is estimated to be about 3.9 kbar and for the second-generation biotite around 3.6 kbar. در منطقه همدان، سنگ‌های میگماتیتی با ساختارهای گوناگونی رخنمون دارند. در منطقه سیمین (همدان)، ساخت استروماتیک و در منطقه دره‌عمر (تویسرکان)، ساخت افتالمیتیک فراوان‌تر هستند. این میگماتیت‏‌ها در یک منطقه پلی‌متامورفیسم گسترش دارند. دست‌کم یک دگرگونی ناحیه‏‌ای و دو دگرگونی همبری در پی تزریق توده‏‌‌های فلسیک و مافیک در این منطقه روی داده‌اند. چنین گمان می‌رود که در منطقه دره‌عمر (شمال تویسرکان)، میگماتیت‏‌ها پیامد دگرگونی همبری هستند و در پی تزریق توده‏‌‏‌‌های مافیک پدید آمده‌اند؛‌ اما در منطقه سیمین (جنوب همدان)، دگرگونی ناحیه‏‌ای پیشین که با گسترش پهنه‏‌‌های برشی در منطقه همزمان بوده است، با دگرگونی همبری ناشی از توده‏‌‌های فلسیک ادامه یافته است. همچنین، رویداد ذوب‌بخشی هم به دگرگونی ناحیه‏‌ای و هم به دگرگونی همبری مرتبط بوده است. ازاین‌رو، چه‌بسا در برخی بخش‌ها مانند منطقه سیمین، میگماتیت‌زایی در بیش از یک مرحله رخ داده است. این یافته‌ها با سن‌سنجی‌هایی که به‌تازگی روی توده پلوتونیک الوند و سنگ‌های دگرگونی پیرامون آنها انجام شده‌اند، همخوانی دارند. کانی‌های شاخص متاپلیت‏‌ها، مانند گارنت (آلماندین)، بیوتیت (سیدروفیلیت)، استارولیت، آندالوزیت، سیلیمانیت، کیانیت، فیبرولیت، کردیریت (آهن دار)، پلاژیوکلاز (آندزین) و اسپینل (هرسینیت) در میگماتیت‏‌ها دیده می‌شوند. ویژگی‌های صحرایی، سنگ‏‌نگاری و شیمیایی نشان می‏‌دهند نسل‏‌‏‌‌های گوناگونی از کانی‌های استارولیت، بیوتیت و کردیریت در منطقه پدید آمده‌اند که در سنگ‌های دگرگونی با درجه متفاوت دیده می‏‌شوند. این کانی‌ها گاه از واکنش‏‌‌های پیشرونده و گاه از واکنش‏‌‌های پسرونده پدید آمده‏‌اند. برپایه دماسنجی به روش تبادل جفت کانی گارنت- بیوتیت و با به‌کارگیریِ کالیبراسیون‏‌‏‌‌های گوناگون، دمای 655 درجه سانتیگراد برای بیوتیت‏‌‏‌‌های نسل اول و دمای 529 درجه سانتیگراد برای بیوتیت‏‌‏‌‌های نسل دوم به‌دست آمد. دماسنجی گارنت-کردیریت نیز دمای 637 درجه سانتیگراد را برای میگماتیت‌های یادشده نشان می‌دهد. فشارسنجی با به‌کارگیریِ تعادل ترمودینامیکی GPBQ، فشار 9/3 کیلوبار را برای سنگ‌های با بیوتیت‏‌‏‌‌های نسل اول و فشار 6/3 کیلوبار را برای سنگ‌های با بیوتیت‏‌‏‌‌های نسل دوم نشان می‏‌دهد. https://ijp.ui.ac.ir/article_22554_8aab226a9d73de06088e47c3ed623b11.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Petrogenesis and geochemistry of the Eocene volcanic sequence in the northeast of Zanjan: Implications for active continental margin magmatism in the Alborz- Azarbaijan Zone سنگ‌زایی و زمین‏‌شیمی توالی آتشفشانی ائوسن شمال‌خاوری زنجان: با نگرشی بر ماگماتیسم مرز فعال قاره‏‌ای در پهنه البرز-آذربایجان 191 206 22516 10.22108/ijp.2017.101433.1006 FA فرزانه خادمیان دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ایمان منصف دانشکده علوم‌زمین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم‌پایه زنجان، زنجان، کدپستی ۶۶۷۳۱-۴۵۱۳۷، ایرانن محمد رهگشای دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2016 12 31 The Eocene volcanic sequence in NE of the Zanjan and in the Alborz-Azarbaijan zone is mostly intermediate in composition and is accompanied with pyroclastic tuff and breccia. Petrographic studies reveal that these volcanic rocks are andesite and trachy-andesite. The common textures are porphyritic and glomeroporphyritic and the phenocrysts are composed of plagioclase, pyroxene and amphibole minerals. Also, calcite, quartz, chlorite and epidote are the secondary phases. According to geochemical classification, Theses rocks are plotted on the fields of andesite and trachy-andesite. Geochemically, the study rocks are enriched in LREEs and LILEs relative to HFSEs. Petrographical observations along with geochemistry of rare earth and trace elements suggest calc-alkaline affinity of the rocks under discussion as well as crustal assimilation, fractional crystallization and derivation from a subducted-related environment. Accordingly, the studied rocks are analogous with tectonic features of active continental margin arc settings. توالی آتشفشانی ائوسن در شمال‌خاوری زنجان و در پهنه البرز- آذربایجان بیشتر ترکیب حد واسط دارد و به‌همراه نهشته‏‌های آذرآواری ساخته‌شده از توف و برش دیده می‌شود. برپایه بررسی‌های سنگ‏‌نگاری، این سنگ‏‌های آتشفشانی بیشتر دربردارندة آندزیت و تراکی‌آندزیت هستند. بافت بیشتر این سنگ‏‌ها پورفیریک و گلومروپورفیریک است. پلاژیوکلاز، پیروکسن و آمفیبول از درشت‌بلورهای سازندة این سنگ‏‌ها هستند. کلسیت، کوارتز، کلریت و اپیدوت نیز از کانی‏‌های ثانویه هستند. برپایه رده‏‌بندی‏‌های زمین‏‌شیمیایی، این نمونه‏‌ها در محدوده آندزیت و تراکی‌آندزیت جای می‏‌گیرند. همچنین، این نمونه‏‌ها از عنصرهای خاکی نادر سبک (LREE) و عنصرهای لیتوفیل درشت‌یون (LILE) در برابر عنصرهای با میدان پایداری بالا (HFSE) غنی‌شدگی نشان می‏‌دهند. یافته‌های سنگ‌شناسی همراه با داده‏‌های زمین‏‌شیمیایی عنصرهای کمیاب و خاکی نادر نشان‏‌دهنده گرایش کالک‌آلکالن، آلایش و هضم مواد پوسته‌ای، جدایش بلورین و پیدایش ماگما سازندة آنها در پهنه‌ای فرورانشی است. در کل، برای توالی آتشفشانی ائوسن منطقه زنجان، پهنه زمین‌ساختی وابسته به کمان مرز فعال قاره‏‌ای پیشنهاد می‌شود. https://ijp.ui.ac.ir/article_22516_5cae080df137a2093d091ee9f2388396.pdf

دانشگاه اصفهان پترولوژی 2228-5210 9 1 2018 05 22 Petrology and geochemistry of Granitoids at Khanchay-Aliabad region, Tarom sub-zone, East of Zanjan سنگ‏‌شناسی و زمین‏‌شیمی توده‏‌های نفوذی منطقه خان‏‌چای- علی‏‌آباد (زیرپهنه طارم، خاور زنجان) 207 229 22518 10.22108/ijp.2017.82000.0 FA عارفه سعیدی گروه زمین‏‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران میر علی اصغر مختاری گروه زمین‏‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران 0009-0005-1226-5254 حسین کوهستانی گروه زمین‏‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران Journal Article 2016 05 26 Khanchay-Aliabad area as a part of Tarom magmatic belt contains some shallow depth intrusions which are intruded the Eocene volcanic- sedimentary rocks and have very close association with Cu mineralization. The Eocene volcanic- sedimentary rocks include alternation of basalt, basaltic andesite and andesite, various kinds of tuff, tuffaceous sandstone, sandstone, siltstone and occasionally shale. Petrographical studies demonstrate that intrusions are pyroxene quartz monzonite and olivine gabbro in composition. The Khanchay pyroxene quartz monzonite have porphyritic to porphyroidic, hetero-granular to sereitic, ophitic and sub- ophitic textures and composed of plagioclase, clinopyroxene, hornblende, quartz, K-feldspar and biotite. The Aliabad pyroxene quartz monzonite shows porphyritic to porphyroidic textures composing of plagioclase, clinopyroxene and hornblende in the quartz- feldspatic matrix. The Khanchay olivine gabbro is characterized by the presence of coarse grained granular, ophitic and sub- ophitic textures as well as the occurrence of plagioclase, clinopyroxene and olivine. Geochemical studies indicate that the Khanchay- Aliabad pyroxene quartz monzonitic intrusions have SiO₂ content varying from 59.58 to 61.34 %. These intrusions have high- K calc- alkaline nature and are classified as I-type metaluminous granitoids. Their similar patterns on spider diagrams are indication of genetic relation of these intrusions. On these diagrams LILEs (Ba, K, Th and Pb) enrichment along with negative anomalies of HFSEs (Nb and Ti) <span style="text-decoration: underline;">are observed</span>. Moreover, the Chondrite normalized REE patterns demonstrate LREE enrichment with high ratio of LREE/HREE and La_n/Yb_n ratio ranging from 3.08 to 3.72. The overall  field investigation, petrological and geochemical studies as well as  tectonic setting discrimination diagrams confirm that the Khanchay- Aliabad high-K intrusions were formed from a subduction related metasomatized lithospheric mantle in a post- collisional setting. منطقه خان‏‌چای- علی‏‌آباد بخشی از کمربند ماگمایی طارم بوده و دربرگیرنده شماری توده‌های نفوذی کم ‏‌ژرفاست که درون سنگ‏‌های آتشفشانی- رسوبی ائوسن نفوذ کرده‌اند و همراهی نزدیکی با کانه‏‌زایی مس دارند. واحدهای آتشفشانی- رسوبی ائوسن دربرگیرنده تناوبی از گدازه‏‌های بازالتی، آندزیت‌بازالتی و آندزیت، انواع توف‏‌، ماسه‏‌سنگ توفی، ماسه‏‌سنگ، سیلت‏‌سنگ و گاه شیل هستند. بررسی‌های سنگ‏‌شناسی نشان‏‌دهنده ترکیب پیروکسن‌کوارتزمونزونیت و الیوین‌گابرویی برای این توده‏‌های نفوذی است. توده پیروکسن‌کوارتزمونزونیت خان‏‌چای بافت‏‌های پورفیری تا پورفیروییدی، هتروگرانولار تا سری‏‌ایتی، افیتیک و ساب‏‌افیتیک، با کانی‏‌های پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن، هورنبلند، کوارتز، آلکالی‏‌فلدسپار و بیوتیت دارد. توده پیروکسن‌کوارتزمونزونیت علی‏‌آباد بافت پورفیری تا پورفیروییدی با درشت‏‌بلور‏‌های پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن و هورنبلند در زمینه کوارتز- فلدسپاری دارد. توده الیوین‏‌گابروی خان‏‌چای بافت‏‌های گرانولار دانه‏‌درشت، افیتیک و ساب‏‌افیتیک دارد و دربردارندة کانی‏‌های پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن و الیوین است. بررسی‌های زمین‏‌شیمیایی نشان‏‌دهنده اینست که در توده‏‌های پیروکسن‌کوارتزمونزونیتی خان‏‌چای- علی‏‌آباد، SiO₂ برابر 34/61- 58/59 درصد وزنی است. این سنگ‏‌ها سرشت کالک‏‌آلکالن پتاسیم بالا دارند و در گروه گرانیت‏‌های نوع I متاآلومین هستند. در نمودارهای بهنجارشده عنصرهای کمیاب، الگوی این توده‏‌ها همانند است و این نکته نشان‌دهندة وابستگی ژنتیکی آنهاست. این نمودارها الگوی غنی از LILE، همراه با بی‏‌هنجاری منفی از عنصرهای HFSE نشان می‏‌دهند. الگوی عنصرهای خاکی کمیاب بهنجارشده در برابر ترکیب کندریت نشان‌دهندة الگوی کمابیش پرشیب و غنی از LREE با نسبت بالای LREE/HREE و نسبت La_n/Yb_n برابر 72/3- 08/3 است. مجموعه اطلاعات به‌دست‌آمده از بررسی‌های صحرایی، سنگ‏‌شناختی، زمین‏‌شیمی و نمودارهای شناسایی پهنه‏‌های زمین‏‌ساختی نشان می‌دهند توده‏‌های نفوذی منطقه خان‏‌چای- علی‏‌آباد در ارتباط با گوشته‌ای سنگ‌کره‌ای و غنی‏‌شده مرتبط با پهنه فرورانش بوده و در پهنه زمین‌ساختی پسابرخوردی پدید آمده‏‌اند. https://ijp.ui.ac.ir/article_22518_4fe3fceb83f7388359f8113721b906bd.pdf