دانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521011420210120Thermobarometry of quartz diorite porphyry bodies
and investigation of genesis of related skarn using
mineral chemistry data in Tighanab area,
southeast of Sarbisheh (east of Iran)دما- فشارسنجی تودههای کوارتزدیوریت پورفیری و بررسی چگونگی پیدایش اسکارن وابسته با بهکارگیری دادههای شیمی کانی در منطقة تیغناب، جنوبخاوری سربیشه (خاور ایران)1282531710.22108/ijp.2021.122961.1177FAسید سعیدمحمدیگروه زمین شناسی-دانشکده علوم-دانشگاه بیرجندسون لینچانگانستیتو علوم زمین، آکادمیا سینیکا، تایپه، تایوانملیحهنخعیگروه مهندسی معدن، دانشکده عمران، معدن و شیمی، دانشگاه صنعتی بیرجند، بیرجند، ایرانJournal Article20200509In Tighanab area at southeast of Sarbisheh, the intrusion of quartzdioritic subvolcanic bodies into the Paleocene- Eocene limestone and sandstone led to the skarn formation. Plagioclase, hornblende (magnesiohornblende) and quartz are the main minerals in the subvolcanic rocks. Base on microprobe analyses, the composition of plagioclases with 15-45% anorthite content varies from andesine to oligoclase. The pressure during mineral crystallization of the Tighanab quartzdiorite porphyry is about 5.27kbar and its average temperature, on the basis of thermometry with coexisting hornblende and plagioclase, was obtained about788ºC. The Tighanab exo- skarn are characterized by the presence of garnet, epidote, pyroxene (diopside), calcite, chlorite, quartz, magnetite, pyrite, hematite and gypsum. The studied garnets belong to the calcic category and are of the andradite- grossular solid solution type. The composition of andradite varies slightly whereas the grossular constituents, to some extent, are uniform. The occurrence of andradite as well as its compositional changes represents high oxygen fugacity and Fe<sup>3+</sup>/Al ratio changes respectively, during the garnet crystallization. The presence of andradite, diopside- rich pyroxene and the over abundance of garnet relative to pyroxene in the studied skarn indicates oxidant conditions and correspond with the results of amphibole chemistry study in generating skarn quartz diorite porphyry. The lack of wollastonite in exo- skarn can be indication of garnet clinopyroxene crystallization at temperatures below 550 °C by metasomatizing solutions.در منطقة تیغناب در جنوبخاوری سربیشه، نفوذ تودههای نیمهعمیق کوارتزدیوریتی درون سنگآهک و ماسهسنگهای پالئوسن- ائوسن پیدایش اسکارن را بهدنبال داشته است. پلاژیوکلاز، هورنبلند و کوارتز سازندههای اصلی سنگهای نیمهعمیق هستند. دادههای تجزیة ریزکاو الکترونی نشان میدهد محتوای آنورتیت در پلاژیوکلازها برابربا 15 تا 45 درصد و ترکیب آنها از آندزین تا الیگوکلاز متغیر است. آمفیبولها در قلمرو کلسیک و از نوع مگنزیوهورنبلند هستند. فشار حاکم در زمان تبلور کانیها در کوارتزدیوریت پورفیری تیغناب برابربا 27/5 کیلوبار و دمای میانگین آن برپایة دماسنجی با بهکارگیری هورنبلندهای همزیست با پلاژیوکلاز نزدیک به 788 درجة سانتیگراد بهدست آمدهاند. گارنت، اپیدوت، پیروکسن، کلسیت، کلریت، کوارتز، مگنتیت، پیریت، هماتیت و ژیپس از کانیهای سازندة بروناسکارن تیغناب هستند. گارنتهای بررسیشده، در ردة کلسیمدار و از نوع محلولجامد آندرادیت- گروسولار هستند. بررسی تغییرات ترکیبی این کانی نشان میدهد مقدار سازندة گروسولار روند کمابیش یکنواخت دارد؛ اما مقدار سازندة آندرادیت تغییرات اندکی نشان میدهد. حضور آندرادیت و تغییرات آن در گارنتهای بررسیشده، بهترتیب نشاندهندة بالابودن فوگاسیتة اکسیژن و تغییرات نسبت Fe<sup>3+</sup>/Al در هنگام تبلور گارنت است. پیروکسن در اسکارن تیغناب از نوع دیوپسید است. وجود آندرادیت، پیروکسن غنی از دیوپسید و فراوانی بیشتر گارنت نسبت به پیروکسن در اسکارن بررسیشده، نشاندهندة شرایط اکسیدان است و با نتایج بهدستآمده از بررسی شیمی کانی آمفیبول در کوارتزدیوریت پورفیری سازندة اسکارن همخوانی دارد. نبود ولاستونیت در بروناسکارن نشان میدهد گارنت و کلینوپیروکسن در دمای کمتر از 550 درجة سانتیگراد و توسط محلولهای متاسوماتیزهکننده متبلور شدهاند.https://ijp.ui.ac.ir/article_25317_d7defcea6200899eef3e59b6af9d11dd.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521011420210120Metamorphic evolutions of high-pressure low-temperature units from ophiolitic mélange of North Soghan
(NE Hajiabad, Hormozgan)تحولات دگرگونی واحدهای فشار بالا- دمای کم آمیزة افیولیتی شمال صوغان (شمالخاوری حاجیآباد هرمزگان)29562557210.22108/ijp.2021.125210.1205FAاکبراحمدوندکارشناس ارشد پترولوژی، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوینمحسننصرآبادیگروه زمین شناسی دانشگده علوم پایه دانشگاه بین المللی امام خمینیعباسآسیابانهادانشیار، گروه زمینشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بینالمللی امام خمینی قزوین0000-0002-4652-960Xکاظمقلی زادهکارشناس آزمایشگاه، مرکز فرآوری مواد معدنی، کرجJournal Article20201004The Seghin metamorphic complex of ophiolitic mélange from the north Soghan, composed of metamorphic suites varying in protolith and metamorphic grade. The rock units of this complex have been metamorphosed under PT conditions of pumpellyite- actinolite, greenschist- Ep amphibolite and blueschist facies enclosed by a serpentinitic mélange. The pumpellyite- actinolite and greenschist- Ep amphibolite facies rocks display overprinted metamorphic evidences of blueschist facies as glaucophane overgrowth around actinolite and magnesiohornblende crystals. The average temperature and pressure calculated by thermocalc software and petrogenetic grids is 6- 7, 290- 350 and 11 Kb, 350 ˚C for pumpellyite- actinolite schist and blueschist samples, respectively. The relations of minerals transformation, thermobarometry calculations and the lawsonite preservation are in accordance with counter- clockwise metamorphic path. Generally, the metamorphic blocks of serpentinitic mélange with counter- clockwise PT path like Seghin complex are characteristics of long- lived subduction systems. During the onset of subduction event and attaining to blueschis facies, metamorphic path of down- going slab has passed through greenschist- Ep amphibolite facies. Then, the prograde metamorphic path extending across Pmp- Act subfacies owing to decreasing of geothermal gradient during maturity of subduction setting. Consequently, hairpin- like PT path is governed that is characteristic of Franciscan- type accretionary prisms.
مجموعة دگرگونی صغین در آمیزة (ملانژ) افیولیتی شمال صوغان، دربردارندة واحدهای دگرگونی با سنگمادر (پروتولیت) و درجة دگرگونی متفاوت است. سنگهای این مجموعه در شرایط دما و فشار رخسارههای پومپلهایت- اکتینولیت، شیستسبز تا اپیدوتآمفیبولیت و شیستآبی دگرگون شدهاند و آمیزة سرپانتینیتی آنها را در برگرفته است. سنگهای رخسارة پومپلهایت- اکتینولیت و شیستسبز- اپیدوتآمفیبولیت شواهدی از رویداد دگرگونی رخسارة شیستآبی بهصورت تبلور گلوکوفان در پیرامون بلورهای اکتینولیت و منیزیوهورنبلند را نشان میدهند. میانگین فشار و دمای دگرگونی بهدستآمده با نرمافزار ترموکالک و شبکههای پتروژنتیک برای نمونههای پومپلهایت- اکتینولیتشیست برابربا 6 تا 7 کیلوبار و 290 تا 350 درجة سانتیگراد و برای نمونه شیستآبی برابربا 11 کیلوبار و 350 درجة سانتیگراد است. روابط تبدیلی کانیها، محاسبات دما- فشارسنجی و حفظ لاوسونیت با مسیر دگرگونی پادساعتگرد همخوانی دارند. در کل، بلوکهای دگرگونی آمیزههای سرپانتینیتی با چنین مسیر دگرگونی همانند مجموعة صغین نشاندهندة سیستمهای فرورانش با چرخة زندگی درازمدت هستند؛ بهگونهایکه در مرحلة آغاز رویداد فرورانش، مسیر دگرگونی سنگکرة فرورو در رسیدن به رخسارة شیستآبی از رخسارههای شیستسبز تا اپیدوتآمفیبولیت گذر کرده است. در ادامه با کاهش گرادیان زمینگرمایی و تکامل جایگاه فرورانش، مسیر دگرگونی پیشرونده از زیررخسارة پومپلهایت- اکتینولیت گذر کرده و مسیر فشار- دمای مشابه شکل سنجاقسر حاکم شده است که شاخص جایگاه منشورهای بههمافزودة نوع فرانسیسکین است.
https://ijp.ui.ac.ir/article_25572_e2c974699e7922886650618e5a68f3cf.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521011420210120Petrography and geochemistry of
Ebrahim- Abad iron ore deposit
(northwest Divandere, Kurdistan Province)سنگشناسی و زمینشیمی کانسار آهن ابراهیمآباد (شمالباختری دیواندره، کردستان)57742537710.22108/ijp.2021.124932.1201FAافشیناکبرپورگروه اکتشاف و زمین شناسی اقتصادی پژوهشکده علوم زمین سازمان زمین شناسی کشور، تهران، ایرانمرتضیخلعت بری جعفریپژوهشکده علوم زمین، سازمان زمین شناسی واکتشافات معدنی کشور، تهران،ایرانJournal Article20200916The Ebrahim-Abad iron deposit, consisting of Paleozoic metamorphic rocks, Mesozoic plutonic bodies and metasomatic rocks, occurred in the northwest of Divandere and the Sanandaj- Sirjan structural zone.The metamorphic rocks including micaschist and marble are cut by plutonic intrusive rocks (granodiorite to milonitic and cataclastic granite). Mica schist and associated detrital sediments have been changed in the low- grade greenschist facies. Marbles and plutonic rocks have also undergone cataclastic metamorphism along shear zones. Metasomatic rocks are garnet- amphibolite to garnititic skarn composition crosscutting by magnetic veins. Iron mineralization as magnetite, chiefly occurred as lenses, veins and veinlets as well as dissimented grains. Massive, dissiminated, replacement, and network textures are the main textures of this deposit. Magnetite developed as amorphous, fine (less than 1 mm), or dissiminated. Chlorite, trermolite- actinolite, epidote, garnet, and quartz with minor clay minerals and calcite are the gangue minerals of the studied ore deposit. Iron oxide grade varies from 14 to 47 FeO%. Fe shows a negative correlation with S, and Si, Al, Mg, Mn, Ca, K oxides but positive correlation with Cr and Co. Ti/Ni+Cr and Ni/Cr diagrams point to the hydrothermal origin of the iron ore under study. The variations in the cobalt, nickel, vanadium, and titanium contents indicate that the skarn- hydrothermal origin of the Ebrahim- Abad iron deposit. It seems that the iron oxide remobilized by hot hydrothermal fluids originated from intrusive bodies and redeposited in marble, mica schist, greenschist, and skarn.
کانسار آهن ابراهیمآباد در شمالباختری پهنة ساختاری سنندج- سیرجان و شهرستان دیواندره جای دارد و دربردارندة سنگهای دگرگونی پالئوزوییک، تودههای آذرین درونی مزوزوییک و سنگهای متاسوماتیک است. سنگهای دگرگونی شامل میکاشیست و مرمر هستند که تودههای آذرین درونی با ترکیب گرانودیوریت تا گرانیت کم و بیش کاتاکلاستیک و میلونیتی آنها را قطع کردهاند. برپایة بررسیهای سنگنگاری، میکاشیست و رسوبهای آواری همراه در حد رخسارة شیستسبز دگرگون شدهاند. مرمرها و تودههای آذرین درونی نیز در امتداد پهنههای برشی دچار دگرگونی کاتاکلاستیک شدهاند. سنگهای متاسوماتیک، ترکیب اسکارن گارنت- آمفیبولدار تا گارنتیت دارند و رگچههای منیتیتدار آنها را قطع کردهاند. کانیسازی آهن در این محدوده بیشتر بهصورت منیتیتهایی به شکلهای عدسی، رگه- رگچهای و دانه پراکنده است. این کانسار بافت پراکنده، تودهای، جانشینی و شبکهای دارد. منیتیت بهصورت بیشکل، ریز (کمتر از 1 میلیمتر) و یا بهصورت پراکنده پدید آمده است. کلریت، ترمولیت- اکتینولیت، اپیدوت، گارنت و کوارتز از کانیهای باطله هستند که گاهی همراه با کانیهای رسی و کلسیت یافت میشوند. مقدار آهن در کانسنگ از 14 تا 47 درصدوزنی تغییر میکند. عنصر آهن با عنصر S و اکسیدهای SiO<sub>2</sub>، Al<sub>2</sub>O<sub>3</sub>، MgO، CaO، MnO و K<sub>2</sub>O همبستگی منفی و با کروم و کبالت همبستگی مثبت نشان میدهد. تفسیر نمودارهای نسبت Ti/Ni+Cr و Ti/V نشاندهندة خاستگاه گرمابی این کانسار است. دادههای زمینشیمیایی از کانسنگ منیتیت و تغییرات عنصرهای کبالت، نیکل، وانادیم و تیتانیم در آن نشاندهندة خاستگاه اسکارنی- گرمابی است. سیالهای داغ پدیدآمده از تودههای آذرین درونی آهن را جابجا میکنند و در فاصلة میان واحدهای دگرگونی مانند مرمر، میکاشیست، شیستسبز و اسکارن تهنشست کردهاند.
https://ijp.ui.ac.ir/article_25377_36d1e2952d712c254e0d809e79121cee.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521011420210120Geochemistry and petrogenesis of
Ghezelhesar Quaternary alkali olivine basalt flows
(NE Hamedan, Iran)زمینشیمی و سنگزایی روانههای آلکالیالیوینبازالت کواترنری قزلحصار (شمالخاوری همدان، ایران)75902542110.22108/ijp.2021.124136.1195FAفاطمهسالار بیرامیگروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانحسینشهبازیهمدان - میدان پژوهش - دانشگاه بوعلی سینا - دانشکده علوم پایه - گروه زمین شناسی - حسین شهبازی .مریمقبادنامگروه زمینشناسی ، دانشکده علوم پایه، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانJournal Article20200726The Ghezelhesar alkali olivine basalt flows as dark horizontal flows with about 20 m thickness covered the Quaternary deposits, 2 km southwest of Ghezelhesar village, 60 km northeast of Hamedan and in the Sanandaj-Sirjan geological and tectonic zone. The phenocrysts of these rocks are olivine and clinopyroxene often as euhedral crystals and common porphyritic, vitrophyritic and glomeroporphyric textures. The matrix of the rocks studied formed from volcanic glass, leucite, nepheline and microliths of pyroxene. The Ghezelhesar basalts, with continental within plate alkaline nature, are silica-under saturated and characterized by normative minerals of Diopside, Hematite, Anorthite, Albite, Orthoclase, ±Hypersthene, ±Olivine, ±Nepheline, and ±Quartz. REE normalized patterns show enrichment in LREEs rather than HREEs and fractionation between LREE and HREE is relatively high (La<sub>N</sub>/Yb<sub>N</sub> = 37.05–43.43). A negative anomaly in High Field Strength Elements (Nb, Ta, Zr, Ti, P, and Rb) and positive anomaly in Large Ion Lithophile Elements (i.e. Ba, Pb) and elements such as Th, La, Ce, Nd, and Sm are remarkable geochemical features of the rocks under study. These criteria along with parameters of their trace elements such as the ∆Nb indicate that the parent magma of the rocks under investigation derived from the low-grade degree partial melting of an enriched garnet-mantle, and the fractional crystallization has affected their chemical properties.
الیوینبازالتهای کواترنری قزلحصار در 2 کیلومتری جنوبباختری روستای قزلحصار، 60 کیلومتری شمالخاوری شهر همدان و در پهنة زمینشناسی و زمینساختی سنندج-سیرجان رخنمون دارند. این سنگها بهصورت روانههای افقی تیره به ضخامت نزدیک به 20 متر روی نهشتههای کواترنری جای گرفتهاند. فنوکریستهای آنها از الیوین و کلینوپیروکسنهای غالباً شکلدار تشکیل شدهاند. خمیرة سنگ دربردارندة شیشه، لوسیت، نفلین و میکرولیتهای پیروکسن است. در این سنگها بافتهای پورفیری، ویتروفیری و گلومروپورفیری رایج هستند. بازالتهای قزلحصار تحتاشباع از سیلیس هستند و سرشت آلکالن دارند. دیوپسید، هماتیت، انورتیت، آلبیت، ارتوکلاز، ±هیپرستن، ±الیوین، ±نفلین و ±کوارتز از کانیهای نورم بازالتهای قزلحصار هستند. در الگوهای بهنجارشدة عنصرهای خاکی کمیاب، غنیشدگی از عنصرهای خاکی کمیاب سبک (LREEs) نسبت به عنصرهای خاکی کمیاب سنگین (HREEs) دیده میشود. میزان تفکیک میان عنصرهای خاکی کمیاب سبک و عنصرهای خاکی کمیاب سنگین (43/43- 05/37 La<sub>N</sub>/Yb<sub>N</sub>=) آنها کمابیش بالاست. در این سنگها، عنصرهای با قدرت میدان بالا (HFSE) مانند Nb، Ta، Zr، Ti و P و عنصر Rb آنومالی منفی و عنصرهای لیتوفیل بزرگ یون (LILE) مانند Pb و Ba و برخی عنصرهای دیگر مانند Th، La، Ce، Nd و Sm آنومالی مثبت دارند. ویژگیهای زمینشیمیایی روانههای آتشفشانی قزلحصار و پارامترهای عنصرهای کمیاب آنها مانند Nb∆ نشان میدهد ماگمای این سنگها از ذوببخشی درجه پایین یک منبع گوشتهای گارنتدار غنیشده خاستگاه گرفتهاند و فرایند تبلوربخشی در سرشت زمینشیمیایی آنها نقش داشته است. این سنگها ویژگیهای بازالتهای آلکالن درونصفحهای قارهای را دارند.
https://ijp.ui.ac.ir/article_25421_25d67434b0fe51a823666a42c2bdd49a.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521011420210120Mineral chemistry, mineralogy and the behavior of trace and rare earth elements of tourmaline in pegmatites of Tashina area (North of Serkan, Hamedan Province)مینرالشیمی، کانیشناسی و رفتار عنصرهای کمیاب و خاکی کمیاب تورمالین در پگماتیتهای ناحیة تاشینا (شمال سرکان، استان همدان)911102545610.22108/ijp.2020.123375.1185FAسیدوحیدشاهرخیگروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایرانرضازارعی سهامیهگروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانJournal Article20200603Tashina area, as a part of the Sanandaj- Sirjan magmatic- metamorphic Zone, located 10 kilometers north of Serkan city and on the southern slope of Kuhe- Gavbar. The most important geological unit is the porphyroid granite belonging to the Middle Jurassic. Tourmaline is observed as massive in pegmatites and as quartz tourmaline veins within the host granodiorite. The massive tourmalines are spherical, elliptical, elongated, and radial, and sometimes it is so abundant that it can be as the tourmalinite type. Optically, the massive tourmalines show brown- green in color, sometimes very intense intefrance whereas the tourmaline veins are brown- green and blue (indicolite). Indicolite related to the tourmaline delayed phase and is newer than brown- green tourmalines.The studied tourmalines are Fe- rich and schorl type, base on EPMA data as well as several diagrams. The tourmaline in the quartz- tourmaline veins are the vacancy type while the second type is often alkaline with tendency to this group. Euhedral forms and the lack of chemical zoning, with high Al and Fe/Fe+Mg contents, deficiency in X sites, and plentiful tourmaline in host granitic rock which is Li poor are all indicative of the magmatic origin of tourmaline enriched in B. The presence of Ba, Eu, Nb, and Sr negative anomalies in the studied samples and the separation of plagioclase and K- feldspar can be accounted as important factors in magmatic evolution of the studeid rocks. Overall, the results of petrographic studies are well in accordant with trace and REE geochemistry data.ناحیة تاشینا بهعنوان بخشی از پهنة ماگمایی- دگرگونی سنندج- سیرجان در ده کیلومتری شمال شهر سرکان و در دامنة جنوبی کوه گاوبار جای دارد. مهمترین واحد زمینشناسی، گرانیت پورفیروییدی به سن ژوراسیک میانی است. تورمالین بهصورت تودهای همراه با پگماتیتها و بهصورت رگههای کوارتز تورمالین درون گرانودیوریتها دیده میشود. تورمالینهای تودهای در پگماتیتها بهصورت کروی و بیضوی، کشیده و شعاعی دیده میشود و گاهی مقدار آن به اندازهای است که میتواند از نوع تورمالینیت باشد. در مقیاس میکروسکوپی، تورمالینهای تودهای بهصورت قهوهای- سبز، گاهی با رنگ تداخلی (اینترفرانس) بسیار شدید و تورمالینهای رگهای از نوع قهوهای- سبز و آبی (ایندیکولیت) هستند. ایندیکولیت مربوط به فاز تأخیری تورمالین و جدیدتر از تورمالینهای قهوهای- سبز است. برپایة دادههای تجزیة کانی تورمالین با ریزکاو الکترونی و نمودارهای گوناگون، تورمالینهایِ این ناحیه آهندار و از نوع شورل هستند. تورمالین درون پگماتیت بیشتر قلیایی با گرایش به سمت جایگاه خالی و تورمالینِ رگههای کوارتز تورمالین از نوع جایگاه خالی هستند. شکلداربودن و نبود منطقهبندی شیمیایی، بالابودن مقدار Al و Fe/Fe+Mg، نقصان در جایگاه X تورمالینها و فراوانی تورمالین در سنگ میزبان گرانیتوییدی فقیر از Li نشاندهندة ماگماییبودن خاستگاه تورمالینها و غنیشدگی آنها از B است. برپایة تجزیههای زمینشیمیایی، وجود بیهنجاری منفی Ba، Eu، Nb و Sr در نمونههای منطقه و جدایش پلاژیوکلاز و پتاسیمفلدسپار، عامل مهمی در تحول ماگمایی سنگهای منطقه بهشمار میرود. بررسیهای انجامشده نشاندهندة سازگاری خوب میان نتایج بررسیهای سنگنگاری، شیمی عنصرهای کمیاب و خاکی کمیاب هستند.https://ijp.ui.ac.ir/article_25456_b0d95d619b1a2806c4cad465ddecd61e.pdfدانشگاه اصفهانپترولوژی2228-521011420210120Study of the intrusive body associated
with Gowdal skarn (North of Ahar)
and its comparison with other skarn granitoidsبررسی تودة آذرین درونی مرتبط با اسکارن گودال (شمال اهر) و مقایسة آن با دیگر گرانیتوییدهای اسکارنی1111342545510.22108/ijp.2021.124497.1197FAبهاالدیننخجوانیگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانعلی اصغرکلاگریگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانسید غفورعلویگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانکمالسیاه چشمگروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20200816The monzonitic-syenitic Gowdal intrusive body located in the north of Ahar, East- Azerbaidjan province is a member of the Shivardagh batholithic body and a part of the Alborz- Azerbaidjan- Lesser Caucasus magmatic belt related to the Meso-Tethys (Sevan- Akera- Ghareh Dagh) Ocean. Fe- Cu and Mo skarn mineralization (magnetite, specularite, pyrite, chalcopyrite, and molybdenite) occurred at the contact of the Gowdal intrusive body with limestone- marly limestone units. The supergene copper and iron minerals (malachite, azurite, secondary hematite, and Fe-hydroxides) are superimposed on the hypogene skarn mineralization assemblages. Based upon diagrams of major elements versus SiO<sub>2</sub>, with mean values, ratios of trace elements, and diagrams of trace elements, the Gowdal intrusive body formed from relatively evolved magma and compositionally lies within the range of intrusive bodies affiliated with copper and to some extent zinc skarns. On the other hand, distribution patterns of trace elements of the Gowdal intrusive body normalized to N-MORB shows considerable similarity to known zinc and to some extent copper skarn-related intrusive bodies. Consequently, despite having dominant iron mineralization at the current level, the Gowdal intrusive body displays the utmost similarity with the bodies associated with copper skarns.
<strong> </strong><span lang="FA" dir="RTL">تودة آذرین درونی مونزونیتی- سینیتی گودال بهعنوان بخشی از تودة باتولیتی شیورداغ، در شمال اهر (استان آذربایجان شرقی) رخنمون دارد. همچنین، این توده بخشی از پهنة ماگمایی البرز- آذربایجان- قفقاز کوچک مربوط به اقیانوس مزوتتیس (سوان- آکرا- قرهداغ) بهشمار میآید. در همبری تودة آذرین درونی گودال با واحد آهکی- آهک مارنی، کانهزایی اسکارنی آهن- مس و مولیبدن (مگنتیت، اسپیکولاریت، پیریت، کالکوپیریت و مولیبدنیت) رخ داده است. همچنین، کانیهای برونزاد مس- آهن (مالاکیت، آزوریت، هماتیت ثانویه و هیدروکسیدهای آهن) مجموعة کانهزایی درونزاد اسکارنی را همپوشانی کردهاند. برپایة نمودار اکسید عنصرهای اصلی دربرابر </span><span>SiO<sub>2</sub></span><span lang="FA" dir="RTL">، بههمراه مقدارهای میانگین، نسبتهای عنصری و نمودارهای عنصرهای کمیاب، تودة آذرین درونی گودال از ماگمایی کمابیش تکاملیافته پدید آمده است که در محدودة ترکیبی تودههای آذرین درونی مرتبط با اسکارنهای مس و تا اندازهای روی قرار میگیرد. از سوی دیگر، الگوهای توزیع عنصرهای کمیاب تودة آذرین درونی گودال که با ترکیب </span><span>N-MORB</span><span dir="RTL"> <span lang="FA">بهنجار شدهاند، بیشترین شباهت را با تودههای آذرین درونی مرتبط با اسکارن روی و تا اندازهای مس شناختهشده نشان میدهند. در نتیجه با اینکه کانهزایی آهن در سطح کنونی غالب است، تودة آذرین درونی گودال بیشترین شباهت را به تودههای آذرین درونی مرتبط با اسکارنهای مس نشان میدهد. </span></span>https://ijp.ui.ac.ir/article_25455_8b5fa52f377fefbee5672cea536c18d1.pdf